Longvis in een zin

Ook schildpadden communiceren met geluid, net als wormsalamanders, brughagedissen en de Zuid-Amerikaanse longvis.

Dankzij innovatieve technieken slaagden de wetenschappers er namelijk in om niet alleen de genetische code van de longvis te kraken, maar bestudeerden tevens de genexpressie in verschillende weefsels.

De Australische longvis (Neoceratodus forsteri) is een zoetwatervis die – zoals de naam al doet vermoeden – voorkomt in Australië – met name in het zuidoosten van Queensland.

De longvis vertakte zich vervolgens zo’n 420 miljoen jaar geleden in de lijn die naar de vierpotige dieren leidde.

De onderzoekers besloten het genoom van de Australische longvis aan een grondige inspectie te onderwerpen.

Het betekent dat de Australische longvis de vorige recordhouder van de troon heeft gestoten.

Het gigantische genoom van de Australische longvis heeft tevens opvallende overeenkomsten met gewervelde landdieren onthuld.

De Australische longvis gebruikt zijn long niet bij hopoxie, maar bij verhoogde activiteit.

De Australische longvis verschilt morfologisch aanmerkelijk van de andere longvissen.

Enkele jaren geleden brachten onderzoekers bijvoorbeeld nog het genoom van de Australische longvis in kaart, dat uit maar liefst 43 miljard basenparen bestaat.

Het betekent dat het genoom van de Zuid-Amerikaanse longvis dus maar liefst dertig keer zo groot is als het menselijk genoom.

Hoe het kan dat de Zuid-Amerikaanse longvis over zo’n enorm genoom beschikt?

Omdat ons DNA uit nucleobasen bestaat en de volgorde van deze basen de genetische informatie bepaalt, kunnen we de longvis-genomen alleen vergelijken als we hun volledige sequenties hebben.

Andere vissen die als fossiel bewaard zijn gebleven, zijn onder andere de longvis Arganodus en de aan de coelacanth verwante Chinlea.

In de cocon daalt de stofwisseling en alle lichaamsfuncties van de longvis tot een minimum.

Heden is de Australische longvis de laatste vertegenwoordiger van deze groep.

In de Australische longvis en de orinocodolfijn zag hij moderne analogen, want ook deze dieren waren, zo meende hij, onderwatervliegers met lange vinnen.