Loodoxide

Bij aanvang van het oxidatieproces ontwikkelt zich aan het loodoppervlak eerst een onstabiele laag loodoxide.

Door de elektrodevlakken van rijen verticaal opstaande ribben te voorzien ontstond een veelheid van holtes waarin veel meer loodoxide was aan te brengen dan op een ongestructureerd oppervlak.

Volgens Europese regelgeving moet kristal meer dan tien procent loodoxide bevatten.

Het verschil tussen glas en kristal is gedefinieerd op basis van het loodgehalte (glas met minder dan 4% loodoxide heeft de commerciële benaming "glas").