Luchtkamers

Bij Unenlagia comahuensis zijn alle ruggenwervels gepneumatiseerd, intern uitgehold door luchtkamers, en hebben zijdelingse uithollingen, pleurocoelen, in het geheel een sterke aanwijzing voor warmbloedigheid.

De halswervels zijn kort en hebben luchtkamers.

De kam is slechts één millimeter dik maar desalniettemin gepneumatiseerd: luchtkamers zijn zichtbaar bij beschadigde delen.

De oorspronkelijke beschrijving dacht nog dat de wervels "primitief" waren door een massieve bouw maar in feite zijn ze gepneumatiseerd, uitgehold door luchtkamers, met duidelijke pleurocoelen op de halswervels en minder diepe op de ruggenwervels.

De pleurocoelen lopen uit in grote luchtkamers, opnieuw gescheiden door een tussenschot.

De uitholling tussen deze richels is zeer diep, een aanwijzing dat hier uitlopers van de luchtzakken van de nekbasis tot in de luchtkamers reikten.

Deze zijn niet pneumatisch maar de wervelcentra hebben grote luchtkamers.

Het thallus is complex: het bestaat uit verschillende celtypen en heeft luchtkamers met kenmerkende luchtopeningen.

Het traanbeen heeft twee verticale en langwerpige fossae pneumaticae: groeven die toegang bieden aan de interne luchtkamers van het bot.

Het wervellichaam daarvan is gebroken en onthult zo de aanwezigheid van grote luchtkamers.

Hun anatomie kenmerkt zich dan ook meestal door zwaardere botten dan bij de doorsnee vogel, en kleinere luchtkamers.

In de centra vormen ze grote luchtkamers, in dwarsdoorsnede twee aan de zijkanten en een aan de onderzijde.

Meer achterliggende ruggenwervels zijn gekield en missen luchtkamers.

Ook de bewaarde ruggenwervel heeft luchtkamers.

Soms werd de binnenkant van het centrum sponsachtig, soms kwamen er grotere luchtkamers in en bij sommige soorten bestond het centrum binnenin nog slechts uit twee grote holten, gescheiden door een tussenschot.

Veel types vouwkano hebben opblaasbare luchtkamers aan weerszijden zitten, deze zorgen voor het strak opspannen van de huid en voor extra stabiliteit en drijfvermogen.

Verder zijn de uithollingen onder het zijuitsteeksel zeer diep en met de luchtkamers in de wervelboog verbonden.

Matrasvliegers beschikken over luchtkamers welke openingen hebben in de voorkant (leading edge) waardoor lucht naar binnen stroomt tijdens de vlucht.

Thuisgekomen heb ik ter controle de luchtkamers aan beide kanten even hard opgepompt en de huid een tijdje laten liggen, na een half uurtje bleek de linker inderdaad al een heel stuk slapper.

Voor kinderspeelplaatsen zijn speciale veiligheidstegels ontwikkeld die bestaan uit beton met een rubberen bovenlaag die voorzien is van luchtkamers om een schokabsorberend effect te verkrijgen.