Luim

Nog vele jaren gewenst in goede luim en gezondheid, staat je verjaardags kado de plantenkas al helemaal opgesteld?

Ook toen was de goede luim niet te bedwingen: de vaccinatiecampagne ging ons terugleiden naar het leven van voor 2020, terug naar een maatschappij zonder Covid-19.

De goede luim lag niet alleen aan het weer en de twee gratis consumpties die de gemeente als welkomstgeschenk in petto had.

Nou mensen, tijd voor een stukje kwaliteitsjournalistieke verdieping tussen al die luchtige CDA-luim door.

Alle Europese beurzen starten de dag in goede luim, op deze belangrijke verkiezingsdag in de Verenigde Staten.

Het tintelende gevoel achteraf, dat nog een halve dag blijft hangen, geeft me bijzonder veel energie en goede luim.

Waar altijd wel wat te lachen valt, scherts en luim geinig word gemixed met serieuse zaken? waar niet gescholden of gediscrimineerd wordt?

In het scholasticaat was hij al bekend om zijn jovialiteit en goede luim en die had hij meegebracht naar Congo.

Daarom een poëtisch goedmakertje want ik ben in een goede luim en ga zo op mijn privéstrand lekker met wc-potten smijten en oranjelikeur slobberen.

Dus wanneer is hij nu serieus en wanneer is het nu luim?

Er is daar geen plezier meer, nauwelijks lucht, de luim is ingeruild voor bitterheid.

Toch zegt een De Bruyne in een goeie luim nog altijd wat hij denkt.

Toneelvereniging Ernst & Luim Putten fgelopen twee weekenden een mijlpaal in hun geschiedenis met twee lachwekkende voorstellingen ter ere van hun 75-jarig jubileum.

Voor de koers hielden stafleden er nog de luim in.

Laat Nispel in vredesnaam eens opzoeken wat melancholie, luim en catharsis betekenen.

Terwijl het persoonlijke politiek werd, het private publiek en de individuele luim zijn eigen rechtvaardiging, verdween de afstandelijkheid die de scheidslijn bewaart tussen het wel- en het niet-betamelijke.

Geen Calasso of Pavese, toch is Herberts luim serieus genoeg.

Naast alle luim is er ook nog een serieus symposium over het maatschappelijk belang van folklore.

Voor De Groene Amsterdammer schrijft hij sinds 2009, zoals hij het zelf zegt, wekelijks ‘een stukje’, waarin hij ‘in de luim van de dag’ naar kunst kijkt.

Zo werd ik aardig door elkaar geschud, heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees, ernst en luim.