Lydekker in een zin

Dat werd echter niet aanvaard door Lydekker die het materiaal nog datzelfde jaar formeel toewees aan Cetiosaurus brevis.

De typesoort Titanosaurus indicus werd in 1877 door Lydekker beschreven en benoemd.

Dit werd door Dames als een duidelijk onderscheidend kenmerk gezien ten opzichte van M. bucklandii maar Lydekker meende dat het ook mogelijk was dat de voorste snijrand oorspronkelijk bovenaan wel vertandingen had die er echter afgesleten waren.

In 1891 realiseerde Lydekker zich echter dat hij door de verwarrende documentatie van Fox weleens andere botten de naam Calamospondylus zou hebben kunnen gegeven dan Fox zelf.

In ieder geval hoort het met een lengte van nog geen zestien centimeter aan een veel kleinere vorm toe, zoals Lydekker reeds besefte.

Later kwamen verschillende onderzoekers tot de conclusie dat de soort niet tot Iguanodon behoorde, iets waar Lydekker al over getwijfeld had.

De familie werd door Lydekker in 1888 benoemd om Cetiosaurus een plaats te geven.

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Lydekker in 1900.

Een enorme taxonomische verwarring zou ontstaan doordat Richard Lydekker in 1889 andere fossielen door Fox gevonden Calamospondylus foxii zou noemen.

In 1929 benoemde von Huene nog eens twee titanosaurussoorten, gebaseerd op vondsten uit Europa die Lydekker in 1888 slechts met "Titanosaurus sp. a" en "Titanosaurus sp. b" had aangeduid.

Pas in 1888 stelde Richard Lydekker dat het tot de Sauropoda behoorde.

Verwarrend genoeg werd de soort in 1889 door Othniel Charles Marsh toegewezen aan Morosaurus als een Morosaurus becklesii waarna Richard Lydekker in hetzelfde jaar er de combinatie Morosaurus brevis van maakte.

Chromolithografie van Richard Lydekker Bedreiging De belangrijkste bedreiging voor de vissende kat is habitatvernietiging en watervervuiling.

De familienaam werd in 1893 door Lydekker verbeterd in "Phororhacidae".

Het laatste synonieme geslacht is Ptenodracon, de naam in 1888 door Richard Lydekker gegeven aan een jong exemplaar, Von Soemmerrings Pterodactylus brevirostris.

In 1888 wees Richard Lydekker het toe aan Megalosaurus dunkeri maar in 1889 benoemde hij het wegens de robuustere bouw als een nieuwe soort van Megalosaurus : Megalosaurus oweni.

In 1889 benoemden Alfred Nicholson en Richard Lydekker een familie Nyctosauridae om Nyctosaurus een plaats te geven.

In 1889 werd de soort door Richard Lydekker ondergebracht bij Ornithopsis als een Ornithopsis humerocristatus en in 1897 door Émile-Henri Sauvage bij Pelorosaurus als een Pelorosaurus humerocristatus.

Lydekker bracht in 1887 Ornithopsis daarbinnen onder in een eigen Ornithopsidae.

Lydekker had over het hoofd gezien dat hij zo een soortnaam creëerde die identiek was aan Stegosaurus armatus Marsh 1877.