Lyrique in een zin

Het Théâtre Lyrique voerde zijn eenakter Georgette op, waarna nog zeven opera's volgden die of door het Théâtre Lyrique, of door de Opéra-Comique met wisselend succes werden opgevoerd.

Deze laatste, zeer grootschalige en gecompliceerde 'comédie lyrique' geldt als zijn meesterwerk en was een groot succes in de vroege jaren dertig, maar verdween daarna van het repertoire.

Faure trad in 1859 het huwelijk met Caroline Lefebre zelf ook een zangeres aan de Opéra comique en later aan het Théâtre-Lyrique.

Haar zangleraren waren haar moeder Christiane Stutzmann, Michel Sénéchal en Lou Bruder, waarna ze nog lessen aan de École d’Art Lyrique de l’Opéra de Paris en bij de bas-bariton Hans Hotter volgde.

Later bezorgde Adolphe Adam hem de positie van adjunct-repetitor bij het Théâtre Lyrique te Parijs.

Vanaf dan was ze werkzaam zowel bij het Théâtre Lyrique als de Opéra Comique, zeker toen deze nog dezelfde leider hadden.

Sinds 2007 vervult hij dezelfde functie bij het Festival international d'art lyrique in Aix-en-Provence.

Woensdagavond zag ik in de J.M. Fentener van Vlissingenzaal, de inpandige concertlocatie van het Utrechts Conservatorium, een uitvoering van de allereerste tragédie-lyrique van Jean-Baptiste Lully: 'Cadmus et Hermione'.

De Sprong wordt geregisseerd door Sylvia Stoetzer en Mirjam van Veelen en is geënt op Poeme Lyrique II van de componist Chen Qigang.

Hij pleitte in 1755 voor meer aandacht voor het verhaal (de Franse Tragédie-Lyrique ), meer invloed van de librettisten en afschaffing van de da capo -stijl.

Later werd het theater omgedoopt in Théatre Lyrique, waar in 1859 de opera Faust van Charles Gounod in première ging.

Na zijn terugkomst in Parijs begon zijn succes als componist met de première van de opera Gastibelza ou le Fou de Tolède op 15 november 1847 in het Théâtre-National, later Théâtre-Lyrique.

Frankrijk Franse componisten die het orkestlied, dat in dat taalgebied ook andere namen kreeg zoals ‘scène lyrique’, ‘mélodie’, ‘vocalise’, ‘chant’ en ‘poème’, verrijkten waren niet talrijk.

Hij debuteerde het volgende jaar met de opéra comique Bonsoir, Voisine, een eenakter die in september 1853 in première ging in het Parijse Théâtre Lyrique.

Hij was voorts concertmeester in het orkest van het Théâtre Lyrique.

Op 24 september 2012 werd hij benoemd tot Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres en in datzelfde jaar was hij Artiste lyrique de l'année des Victoires de la musique classique.