Macrons

Die regering krijgt de moeilijke taak om Macrons hervorming door de Assemblée te krijgen, waar Macrons partij geen meerderheid heeft.

De linkervleugel van het parlement blijft dan ook kritisch en ook binnen Macrons eigen partij lijkt niet iedereen enthousiast over de aanpassingen.

De Socialistische Partij en de Republikeinse Partij die van oudsher de dienst uitmaakten in Frankrijk, zijn gemarginaliseerd sinds Macrons komst in 2017 en hijzelf mag zich niet voor een derde keer verkiesbaar stellen.

Hier een uitgebreide en belangrijke duiding van Macrons staatsbezoek.

Macrons positionering komt niet uit de lucht vallen.

Van Macrons goede intenties is niet iedereen overtuigd.

Al sinds het succes van Macrons ‘En Marche’ in 2017 regent het in Europa politieke bewegingen die beloven te breken met de oude politieke cultuur.

Hier openbaarde zich de tragiek van Macrons presidentschap: hij zou het land hervormen en apaiseren.

Lhaïk: „Tijdens de Gele Hesjes-protesten is Macrons populariteit enorm gedaald en normaal gesproken komt een president niet uit een crisis van die omvang.

Maar ook hij erkent dat de basis voor Macrons pro-Europese beleid wankel is geworden.

Macrons konvooi geeft gas, maar komt even verderop vast te zitten in een rij auto’s die wachten voor het rode licht.

Macrons medestander Stéphane Séjourné vindt Le Pens nationalistische visie op de economie misleidend.

Macrons ministers leiden zes maanden lang de vergaderingen met hun collega's uit de andere EU-landen.

Macrons Rusland-beleid past ook in een traditie waarin Frankrijk een zelfstandige rol in de wereld wil spelen, als land met een kernmacht en een zetel in de Veiligheidsraad.

Meerdere partijprominenten van Macrons Renaissance zijn niet verkozen.

Met het oog op de volgende verkiezingen in 2027 roept dat vragen op, zeker omdat Macrons partij heel sterk aan zijn persoonlijkheid gelinkt is.

Net als in 2017 wist Macrons rivaal er niet met de winst vandoor te gaan.

Ondertussen profiteert ze ook van het feit dat Macrons aandacht de voorbije maanden vooral ging naar bemiddeling in het conflict tussen Oekraïne en Rusland.

Ook in Macrons woorden leek zijn kritiek van de dagen ervoor even heel ver weg.

Partijvoorzitter van de rechtsnationalistische AfD Tino Chrupalla noemde de winst van Macron zondag een "schijnoverwinning", en richtte zich tot Macrons tegenstander.