Macroscopische in een zin

Aan het Natlab ontwikkelde hij het naar hem vernoemde "Miedema-model", een macroscopische atoommodel die hem inzicht bood in de vormingswarmte van binaire metaallegeringen en intermetallische verbindingen.

Doordat het aantal atomen in een macroscopische vaste stof een groot getal is (N~10 22 ), is ook het aantal orbitalen erg groot en dus liggen deze energetisch zeer dicht bij elkaar (orde van grootte van 10 −22 eV).

Een macroscopische waarnemer zou een klein en opgerold membraan gewoon zien als een puntdeeltje.

Een toestand waarin macroscopische grootheden als druk en temperatuur ongelijk verdeeld zijn over een volume heeft in het algemeen veel minder realisatiemogelijkheden van microtoestanden dan één met een gelijkmatige verdeling.

Ook een water/windstroom, draaikolk, depressie en cycloon zijn het rechtstreekse resultaat van externe krachten op de beweging van moleculen; het macroscopische patroon van deze dynamiek kun je subjectief of epistemologisch emergent noemen.

Op basis van onder meer macroscopische kenmerken en samenstelling onderscheidde hij drie types.

Op macroscopische schaal zijn echter alle processen waarbij energie wordt uitgewisseld irreversibel.

Wanneer de macroscopische vaste stof even stabiel wordt als de vloeistof (het smeltpunt) zijn groeikernen dus vaak nog niet stabiel.

De zoektocht bleek succesvol: de Belgische artsen identificeerden als eersten de onbekende gewrichtsband, via een uitgebreide kadaverstudie waarbij ze macroscopische dissectietechnieken gebruikten.

Je moet je macroscopische begrippenkader (bijna schreef ik: paradigma) niet opleggen aan een microscopische realiteit.

Men moet zich echter ook realiseren dat juist omdat de constante van Planck zo klein is (6.626 x 10 J/s) het klassieke Newtoniaanse model valide is voor de macroscopische wereld waarin wij ons bewegen.

Petrografie is de systematische beschrijving vangesteenten gebaseerd op macroscopische waarne-mingen en karakterisering met behulp van polari-maart 1998satiemicroscopie.

Toch kan men niet nalaten telkens te proberen onze macroscopische denkwijze op de atomaire wereld los te laten.

De toestand van het gas wordt dus weergegeven door een verdelingsfunctie over een groot aantal mogelijke combinaties van posities en snelheden, die echter allemaal dezelfde macroscopische temperatuur opleveren.

Aangezien macroscopische systemen bestaan uit zeer grote aantallen deeltjes, zullen volgens de waarschijnlijkheidsrekening meetbare afwijkingen van die evenwichtstoestand zeer onwaarschijnlijk zijn.

De eersten zijn macroscopische objecten, met een meetbare lading etc., terwijl het tweede de microscopische objecten zijn, welke -indien talrijk aanwezig- aanleiding geven tot een macroscopisch object.

De meeste van deze soorten vormen grote, macroscopische plasmodia.

De ongelijke verdeling van macroscopische grootheden in een geïsoleerd systeem (dat wil zeggen met een vast volume, zonder dat er energie in of uit kan) neigt dus op statistische gronden tot afvlakken van die ongelijkmatigheden.

De ontwikkeling van de microscopie in de 17e eeuw maakte het mogelijk niet alleen naar het uitwendige en de macroscopische morfologie, maar ook naar de inwendige structuur en de microscopische details van de anatomie te kijken.

De verwachtingswaarden van macroscopische parameters als druk en temperatuur bij een gegeven totale energie kunnen berekend worden als de kansdichtheidverdeling over alle microtoestanden bij een gegeven macrotoestand bekend is.