Maderna

Pierre Boulez schreef een memoriam opgedragen aan Maderna (Rituel), net zoals Luciano Berio (Calmo), Franco Donatoni (Duo pour Bruno) en Paul Méfano (A Bruno Maderna, 1980).

En dat was niet het enige dubieuze aan het bewijs: ook door het verkeerd spellen van het vaccin ‘Moderna’ (‘Maderna’) gingen de alarmbellen rinkelen.

Op het certificaat stond ’Maderna’ in plaats van ’Moderna’.

Later nam hij de naam van zijn moeder Maderna aan.

En de verering, ook uit deftige hoek, een compositie van Bruno Maderna op tekst van Lucebert: Soldatenmoeder.

Een hoogtepunt uit die periode was Labyrint (1960-1965), een muziektheaterwerk dat onder leiding van Bruno Maderna voor het eerst tijdens het Holland Festival werd uitgevoerd.

Veruit het mooiste en indrukwekkendste stuk van de avond was 'Rituel in memoriam Bruno Maderna' (1975) van Boulez.

Levensloop Maderna werd geboren als Bruno Grossato, als zoon van de amusementsmusicus Umberto Grossato.

Naar aanleiding van de acties kwam er meer openheid van de kant van het Concertgebouworkest, maar het streven van de Notenkrakers om Bruno Maderna naast Haitink aan te stellen voor het dirigeren van experimentele muziek haalde het niet.

In 1972 werd hij onder leiding van Bruno Maderna als 1e hoboïst naar het Ensemble Européen de Musique contemporaine gehaald.

Met avant-garderepertoire had hij weinig affiniteit, zodat Pierre Boulez en Bruno Maderna dat bij het Residentie Orkest voor hun rekening namen.

Zijn docenten aldaar waren onder anderen Goffredo Petrassi, Bruno Maderna en Boris Porena.