Magnesiumoxide

Magnesium was in de vorm van magnesiumoxide al heel lang bekend, maar pas in 1755 werd door de Schotse wetenschapper Joseph Black onderkend dat men bij magnesiumoxide (het werd toen nog niet zo genoemd) met een nieuwe stof te maken had.

Naar verluidt zou hij ook de eerste persoon zijn geweest die een kleine hoeveelheid magnesium uit magnesiumoxide wist te winnen.

Wanneer het verhit wordt in gewone lucht, dan ontleedt het onmiddellijk, met vorming van magnesiumoxide.

Het team van IBM Research wist een bit te schrijven bij een holmium-atoom op magnesiumoxide met behulp van pulsjes van een scanning tunnelling microscoop.

Toen waren er nog niet die moderne maagzuurremmers, men pakte het allemaal wat natuurlijker aan, bijvoorbeeld met een poeder bestaande uit magnesiumoxide en natrium-bi-carbonaat.

Keramische Langegolf stralers produceren 100% IR-C straling, Metalen Magnesiumoxide stralers leveren ook een stukje IR-B straling waardoor de stralers meer dieptewerking bevatten.

Magnesiumoxide ontstaat bij het verbranden van magnesium.

Formeel kan de reactie als volgt worden opgevat: : Magnesiumoxide (MgO) doet net hetzelfde.

Het wordt samen met magnesiumoxide in vloercementen gebruikt, als strooizout en toegevoegd aan levensmiddelen.

Wanneer dolomiet als vulstof gebruikt wordt bevat de meststof ook magnesiumoxide (MgO).