Majorana in een zin

Echte marjolein (Origanum majorana, synoniem :Majorana hortensis) is een plant die ook wel bekend staat als majoraan of worstkruid.

De draadjes waren een soort rangeerterrein, waarlangs je majorana’s als het ware als nullen en enen van een computer zou kunnen wegschrijven.

Ik denk dat dit ook geldt voor kwantumcomputers en Majorana’s.

In 1937 voorspelde de Italiaanse natuurkundige Ettore Majorana het bestaan van spookdeeltjes, deeltjes zonder magnetische eigenschappen, zonder massa en zonder lading.

Een tegenslag voor het onderzoek naar majorana’s, die een rol kunnen spelen in de toekomstige quantumcomputers waar Microsoft op inzet.

Er wordt daarom wereldwijd gewerkt aan andere, nauwkeurigere meetmethodes om eventueel andere verschijnselen uit te sluiten en met meer zekerheid te kunnen zeggen of er majorana’s aanwezig zijn.

Het aantonen van majoranadeeltjes zou niet alleen een belangrijke natuurkundige ontdekking zijn, het zou ook goed nieuws zijn voor het quantumcomputeronderzoek, met name voor Microsoft, dat inzet op majorana’s als qubits.

Het bewijs voor majorana’s leek bijna rond.

In de nieuwe publicatie schrijven de onderzoekers dat er ook twee andere verschijnselen zijn die het signaal kunnen verklaren dat ze eerder aanvoerden als ‘bewijs’ voor majorana’s.

In Nederland en wereldwijd wordt naast majorana’s een tiental andere qubit-technieken onderzocht.

Aangespoord door Fermi, schreef hij op basis hiervan zijn beroemdste artikel: de Majorana-neutrinohypothese.

Majorana verdween in 1938 tijdens een boottocht van Napels naar Palermo.

Daarnaast biedt een testfaciliteit de mogelijkheid om uit te zoeken bij welke temperatuur (een paar milligraden boven het absolute nulpunt), welk magneetveld en elektrische spanning de samples het kunststukje vertonen en majorana’s laten zien.

In 1937 stelde de Italiaanse fysicus Ettore Majorana – puur op theoretische gronden – dat er deeltjes bestonden die identiek waren aan hun spiegelbeeld.

Met de minuscule bouwwerkjes kunnen majorana-quasideeltjes gemaakt worden.

Sinds een maand beschikt hij over een zogeheten clean room waarin hij het ideale sample kan maken waarin een majorana-deeltje kan ontstaan.

De chip, die bestaat uit netwerken van ultradunne nanodraden in de vorm van ‘hashtags’, bezit alle kwaliteiten om Majorana-deeltjes van plek te laten verwisselen.

De metingen die ze tonen van een aantal elektronische en magnetische eigenschappen demonstreren dat alle ingrediënten in huis zijn om de Majorana’s om te wisselen.

De robuustheid van de majorana-bits berust op een vreemde wiskundige eigenschap, die maakt dat ze hechter verbonden raken als ze een paar keer om elkaar zijn heenbewogen.

Gwen van Poorten, Joram Kaat, Emma Wortelboer, Cesar Majorana en Quinty Misiedjan ontvangen telkens een andere gast in hun programma, waarin experimenteren en jong talent centraal staan.