Manrique in een zin

Bij het Monumento al campesino ontwikkelden Manrique en Soto alle ideeën samen.

In de loop van het verhaal overlijden Shon Manrique van Dintel bij een beroving van zijn toko, Prisca van Dintel aan gezondheidsprobleem en als laatste Fina van Dintel-Rozenberg aan een hartstilstand.

Manrique werd in 1968 opgenomen in het team van Soto, en nam al snel samen met Soto de leiding van verschillende projecten op zich.

Toen men buiten San Blas geankerd lag en op het punt stond uit te zeilen werd de commandant van de mailboot San Carlos, Don Miguel Manrique, ziek - bronnen beweren dat hij krankzinnig werd.

Pedro Silva, Rita Baptista, Juan Manrique en Vincent Klep studeren allen aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg, waar dit project werd geboren uit de wederzijdse wens om goede muziek te maken.

De drie meiden hebben tien avonden getraind in weerbaarheid en zelfverdediging bij Maria-Luisa Manrique Hehl (54), via stichting Sta Sterk.

De kunstenaar Cesar Manrique heeft de grot ingericht.

Er was een mooi zwembad ontworpen door Cesar Manrique maar daar mocht je alleen naar kijken.

Martiánez, een geheel aan natuurlijke zwembaden dat een schepping van de grote kunstenaar uit César Manrique.

Cesar Manrique was de meest invloedrijke kunstenaar en architect op het eiland.

Binnen in het huis van Manrique.

Dit gebouw is neergezet in de tijd dat Manrique een aantal jaren in Amerika verbleef.

Manrique maakte een boek met eigen foto's over de lokale historische architectuur.

Shon Manrique van Dintel trouwde toen hij achteraan in de 20 was met Fina Rozenberg.

De huidige president van de Spaanse bond is David Cabello Manrique, hij is de president van een bond met 5492 leden, die verdeeld zijn over 213 verschillende badmintonclubs.

Direct in het oog springend zijn zeven kunstwerken van Manrique genaamd "Juguetes del Viento" (speelgoed van de wind).

Het monument is ontworpen door Cesar Manrique en opgericht voor de boeren op het eiland.

In 1974 werd Castillo de San José door de kunstenaar César Manrique omgevormd tot een museum (Museo Internacional de Arte Contemporáneo).

Manrique wilde niet dat de unieke cultuur en natuur werden beschadigd door massatoerisme en heeft dat ook daadwerkelijk weten te voorkomen.

Op 73-jarige leeftijd overleed Manrique bij een verkeersongeval op een kruispunt, 50 meter van zijn oorspronkelijk huis: El Taro de Tahíche.