Mantelpluim

Terug naar de mantelpluim.

Op deze manier kan een opstijgende mantelpluim afgeremd of zelfs tegengehouden worden.

De aanwezigheid van de mantelpluim kan wellicht verklaren waarom de West-Antarctische ijskap zo instabiel is.

De mantelpluim onder West-Antarctica zou zo’n 50 tot 110 miljoen jaar geleden zijn ontstaan, lang voor de West-Antarctische ijskap er was.

Dertig jaar geleden suggereerde een wetenschapper aan de universiteit van Colorado al dat er zich een mantelpluim bevond onder een bepaalde regio van het continent.

Vanuit de diepte steeg een immense hoeveelheid heet gesteente - een zogeheten mantelpluim - naar het aardoppervlak.

Deze warmtebron wordt een mantelpluim genoemd.

Een mantelpluim is een opwaartse stroom van heet gesteente dat door de aardmantel stijgt en onder de aardkost uitspreidt in de vorm van een paddenstoel.

Ontwikkeling van een mantelpluim Als de kop van de pluim het oppervlak bereikt vindt vulkanisme plaats.

Olympus Mons ontstond uit een mantelpluim gedurende omstreeks honderd miljoen jaar in het Noachische tijdperk tussen 3,8 en 3,5 miljard jaar geleden.

Omdat de Clapeyroncurve positief is zal bij een hogere temperatuur (zoals bij een mantelpluim ) de fase-overgang op grotere diepte plaatsvinden.

Zo'n mantelpluim voert magma vanuit de diepe mantel aan.