Marlowe

Wanneer Nate en Sully tijdens het vluchten Marlowe en Talbot tegen het lijf lopen, stort de vloer in, waardoor Marlowe in drijfzand terechtkomt.

Raymond Chandler zou zijn detective Philip Marlowe naar de echte zwarte detective Samuel B. Marlowe hebben gemodelleerd.

Alle andere werken van Marlowe werden postuum gepubliceerd.

Als de jaloerse Wessex aan Shakespeare vraagt hoe hij heet, stamelt deze laatste: 'Christopher Marlowe'.

Het blanke vers bestond al vóór hem, maar Marlowe maakte het veel krachtiger.

Hij ontmoet daar Sully, die samenwerkt met Marlowe om ook de ring te zoeken.

In 1954 schreef Mussche zijn belangrijkste toneelstuk, Christoffel Marlowe of er is een duivel te veel.

In 1969 speelde Lee een bijrol in de film Marlowe, waarin hij een kungfu-expert speelt in dienst van een gangsterbaas.

Later wordt de suggestie gewekt dat Wessex Marlowe heeft laten vermoorden.

Marlowe werd in hetzelfde jaar gedood in een bargevecht.

Marlowe wordt verliefd op Vivian, de oudere zus van Carmen.

Mogelijk was het echter gewoon een ongeluk waarbij Marlowe zijn eigen dolk in zijn oog kreeg en onmiddellijk stierf.

Wanneer Nate 's avonds teruggaat om de ring te stelen, wordt hij gevangengenomen door Marlowe en haar handlangers, maar Sully redt Nate van de agenten en neemt de jongen op als zijn protegé.

Zelfs wordt de indruk gewekt dat Marlowe enige suggesties doet aan Shakespeare voor de plot van het stuk.

Zo blijkt de weduwnaar Sir George Fenwick er na een nachtje stappen met zijn vriendin Lydia Marlowe opeens van overtuigd te zijn dat hij de moordenaar is.

Deel één is zeker van de hand van Shakespeare, deel drie van Marlowe, luidt het.

De trilogie over koning Hendrik de Zesde, "Henry VI", schreef hij samen met zijn illustere (leef-)tijdgenoot Christopher Marlowe (1564-1593).

Ze zijn ervan overtuigd dat Marlowe de stukken van Shakespeare heeft geschreven.

Zo bestaan er tal van woorden en uitdrukkingen die indertijd typisch waren voor Marlowe, zoals: familiair spirit', 'cull out', 'droopeth to', 'curse', 'ugly', 'suddenly surprise' en 'enchantress'.

Zo verscheen de eerste publicatie van The Bard, het verhalende gedicht Venus en Adonis, kort na Marlowe's vermeende dood.