Massaorganisaties in een zin

Veel leden van de Vrouwenunie zijn huisvrouw en niet aangesloten bij andere massaorganisaties (die vooral gericht zijn op mensen met een baan).

De partij probeerde die te bereiken via haar ‘massaorganisaties’; die wilden de mensen organiseren door middel van acties op het gebied van wonen, werken, milieu en gezondheidszorg.

Er waren vanaf begin jaren tachtig bovengrondse massaorganisaties ontstaan waartegen de regering evenmin kon optreden; de hele wereld keek inmiddels mee.

Die KEN (ml) omringde zich met zogeheten ‘massaorganisaties’: de Marxisties-Leninistiese Studenten, de Marxisties-Leninistiese Jongeren en de Bond van Huurders en Woningzoekenden die de Leidse achterbuurten introk.

Aan het begin van de Hongaarse Opstand (1956) werd er openlijk gesproken van een nieuw volksfront waarvan naast de communistische partij en de aan haar gelieerde massaorganisaties, ook nietcommunistische partijen lid van moesten worden.

Bij de verkiezingen voor de Volkskammer (het parlement) en ook de andere volksvertegenwoordigingen, traden de partijen en massaorganisaties met maar één gezamenlijke lijst aan.

De massaorganisaties zijn lid van een overkoepelende organisatie, het Verenigd Nationaal Democratisch Front genaamd.

Enkele van deze massaorganisaties zijn: de Jeugdliga van Socialistische Werkers, het Comité voor de Vreedzame Eenwording van het Vaderland en de Koreaanse Democratische Vrouwenunie.

Om hun aanhankelijkheid aan het regime te betonen moesten meer mensen zich bij de CDN of de massaorganisaties aansluiten.

Reden voor het gebruik van de massaorganisaties was de mogelijk afschrikkende werking van het etiket "socialistisch", vooral in het conservatieve Noord-Brabant waar de partij haar basis had.