Matteüs

Matteüs 10:38 ontbreekt, zoals in Codex Campianus * Matteüs 37b-38 ontbreekt ook in het Hebreeuwse handschrift met de titel ''Hebreeuwse Evangelie volgens Matteüs.

Het is dus niet verwonderlijk dat ze in de evangeliën dikwijls op één lijn geplaatst worden met zondaars (Matteüs 9,10) of heidenen (Matteüs 18,17), ook al waren het meestal Joden.

De vraag in hoeverre het materiaal dat enkel bij Matteüs voorkomt van Matteüs zelf afkomstig is, is niet of nauwelijks te beantwoorden.

Matteüs zoals rond 1611 geschilderd door Merton noemde dit het mattheuseffect, naar het eerste Bijbelboek in het : Het Evangelie volgens Matteüs.

Stanley Hauerwas, een van de bekendste Amerikaanse theologen van dit moment, vertelt in zijn interview in dit boek bijvoorbeeld dat hij niet een commentaar óver Matteüs maar mét Matteüs geschreven heeft.

Argumenten voor de onafhankelijkheid van Lucas en Matteüs: *Matteüs en Lucas plaatsen hun materiaal uit de dubbeltraditie in verschillende contexten.

Bij zijn gevangenneming verzette met name Petrus zich maar Jezus belette dit volgens Matteüs met de woorden: Dit geeft aan dat Jezus volgens Matteüs zich ervan bewust was dat hij Gods verzoeningsplan ten uitvoer moest brengen.

De argumenten voor een tweede bron Het bestaan van Q vloeit voort uit het argument dat Matteüs en Lucas in de dubbeltraditie (het materiaal dat Matteüs en Lucas met elkaar delen en dat niet in Marcus voorkomt) onafhankelijk zijn van Marcus.

In 1789 stelde dezelfde Griesbach dat het evangelie van Matteüs het oudste was en dat dat van Lucas op Matteüs gebaseerd was.

Op Matteüs gaat ook het bruine kleed (volgens Matteüs van kamelenhaar ) dat Johannes op het paneel draagt terug.

We noemen de houwitzers Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.

Dat heeft mogelijk te maken met de historische twijfelachtigheid van het verhaal, waarvan Matteüs de enige bron is.

In Matteüs is vervolgens te lezen hoe de hogepriester aan Jezus vraagt of hij meent dat hij de of zoon van God is.

Matteüs had ook zijn vrienden uitgenodigd: andere tollenaars en mensen die het wat minder nauw namen met de regeltjes van de joodse godsdienst.

Het is goed mogelijk dat evangelist Matteüs zich door de aankondiging in Genesis liet leiden om zijn getuigenis over Jezus kracht bij te zetten met een natuurfenomeen.

We kennen die naam uit de Bijbel in zijn Latijnse vorm Matteüs, de apostel en evangelist.

Johannes de Doper noemt de farizeeërs bijvoorbeeld een stelletje slangen (Matteüs 3, 7).

Matteüs is dan een gevleugelde mens of engel, Marcus een (gevleugelde) leeuw en Lucas een (gevleugeld) rund.

Men moest wakker blijven om ervoor te zorgen dat de niet doofde terwijl men wachtte op de geboorte van Christus (vgl. het evangelie naar Matteüs 25, 1-13).

Als Matteüs alleen dit woord zou gebruiken, dan zou de betekenis louter economisch zijn.