Matteucci in een zin

Aldus was Matteucci in staat om wat hij noemde een "rheoscopische kikker" te ontwikkelen door de ingesneden zenuw van een kikkerpoot en de daaraan verbonden spier te gebruiken als een soort gevoelige elektriciteitsdetector.

De Barsanti-Matteucci-motor bleek veel efficiënter, en won een zilveren medaille van het instituut van de wetenschap van Lombardije.

Matteucci had grote waardering voor het idee voor de motor, en de twee mannen werkten de rest van hun leven samen aan de verdere ontwikkeling daarvan.

Matteucci was hoofd van het laboratorium van het ziekenhuis in Ravenna en werd professor natuurkunde aan de lokale hogeschool.

Een Italiaans Koninklijk Decreet machtigde destijds de Società Italiana delle Scienze (Italiaanse maatschappij der Wetenschappen) om een schenking van Carlo Matteucci voor het tot stand brengen van de prijs aan te nemen.

Het belangrijkste voordeel van de Barsanti-Matteucci-motor was het gebruik van de terugkeerkracht van de zuiger als gevolg van de afkoeling van het gas.

Na wat zoeken wisten Barsanti en Matteucci de massaproductie van een vier pk-motor onder te brengen bij de gieterij van John Cockerill in Seraing in België.

Nobelprijs In 1901 kreeg Röntgen de allereerste Nobelprijs in de natuurkunde, nadat hij in 1896 al de Matteucci Medal ontving.

Toen Nikolaus Otto zijn motor patenteerde, heeft Matteucci tevergeefs betoogd dat hij en zijn partner Barsanti de bedenkers van deze uitvinding waren.

Op 30 maart 1864 overleed Barsanti plotseling in Seraing aan tyfus, en hierna bleek Matteucci alleen niet in staat om het bedrijf te blijven leiden.

Werk Het startpunt van Du Bois-Reymonds onderzoek vormde een essay van de Italiaanse arts Carlo Matteucci over elektrische verschijnselen die hij in dieren had waargenomen.