Mcburney in een zin

Vaste Williams-kracht Alexander Albon heeft wat pijn rechts onder in de buik gekregen bij McBurney.

Clint Eastwood wilde graag het personage van McBurney spelen, juist omdat de rol zo ver afstond van de rollen van de naamloze wreker uit zijn westerns.

Tijdens het eten is McBurney gekalmeerd en biedt zijn excuses aan.

Toch krijgt McBurney wat meer bewegingsvrijheid en met behulp van krukken kan hij wat werk doen op de boerderij van de school.

Ze worden betrapt door Edwina, die het hele huis bij elkaar gilt en ervoor zorgt dat McBurney van de trap valt.

De Nationale Opera brengt Stravinsky’s omvangrijke ‘The Rake’s Progress’ in een gedroomd inventieve regie van Simon McBurney.

De prelude tot deze scène wordt door McBurney heel mooi getransformeerd tot een scène voor een straatmuzikant (melancholische trompetsolo van Ad Welleman op de bühne).

En McBurney vertelt het verhaal op zo’n natuurlijke en duidelijke manier, met ruimte voor goede grappen.

Het zijn precies die elementen die McBurney's vorige ensceneringen voor DNO - Mozarts 'Die Zauberflöte' en Raskatovs 'A dog's heart' - zo succesvol maakten.

Simon McBurney doet na zijn overrompelende The Master and Margarita in 2012 nu het Holland Festival aan met de verrassende solo The Encounter.

De laatste jaren werkte Pite, die ook associate choreographer bij het Nederlands Dans Theater is, ook samen met het Britse theaterkanon Simon McBurney aan een ‘klimaattrilogie’, waarvan de twee eerste delen al even veel waardering kregen.

Zo leveren Pite en Young zonder iets concreet te benoemen (zoals Pite dat met McBurney wél doet) commentaar op ‘de toestand in de wereld’.

In 2010 regisseerde McBurney 'A Dog's Heart' van Alexander Raskatov, naar Boelgakovs novelle, bij De Nederlandse Opera.

Als ik Simon McBurney spreek in een kleedkamer vol grijze, in Roemenië vervaardigde herenpakken is het vlak voor de première van en hij werkt nog hard door met de zangers om de voorstelling levend en beweeglijk te maken.

A Dog's Heart door De Nederlandse Opera in regie van Simon McBurney vertelt het verhaal van een chirurg die een menselijke hypofyse inplant in de hersens van de hond Sjarik.

Ander voorbeeld van die slimme contrastwerking: In liet McBurney de Koningin van de Nacht haar beroemde, halsbrekende spierballen-aria zingen vanuit een rolstoel.

Het is de oudste vorm van theater - storytelling - gemixt met de modernste techniek, alles in het kader van die ervaring, zegt McBurney.

McBurney geeft de acteurs alle ruimte.

Ook McBurney is onder de indruk van de kennismaking met deze geïsoleerde inheemse gemeenschap.

Twee producties heb ik nu mee mogen maken onder leiding van regisseur Simon McBurney.