Meedraag

Alsof ik de geschiedenis met me meedraag.

Maar dit is iets wat ik de rest van mijn leven met mij meedraag.

Het is een stukje in mij dat ik meedraag.

Ik heb nul angst voor mijn knie, maar het zijn wel extra kilo’s die ik meedraag.

Misschien moet ik toch nog 's beginnen aan het scenario dat ik al jaren met me meedraag.

Nu ik toch bezig ben, wil ik gerust bekennen dat ik altijd mist met mij meedraag.

Steeds opnieuw moet ik de woorden zoeken in de warrige takkenbos van taal die ik onzichtbaar op mijn hoofd en schouders meedraag.

Begrijp je dat ik dat allemaal meedraag, als ik er bovenop zit met mijn vragen?

Dat is op de eerste plaats de gemeenschap die ik in mijzelf meedraag: mijn opvoeders, vader, moeder, onderwijzers en leraren, mijn vrienden, en geliefden, maar ook aanwezig in mij zijn de christelijke traditie, de humanistische stroming.