Meevoerend

Boon schrijft sprankelend, meevoerend proza dat toch nergens geforceerd aanvoelt, en waarbij hij het experiment niet schuwt.

Een pagefiguur die in Versuchung naar voren komt en een kroon serveert, een halfnaakte vrouw die op handen en voeten gaat met zich meevoerend.

Doden en gewonden met zich meevoerend, trachtte een deel van de bezetting de wijk te nemen over de rivier, hetgeen Van Puffelen haar echter door een tweegelederenvuur belette.