Meitner in een zin

Hierbij werd een werktafel met natuurkundige apparaten van Lise Meitner, gebruikt voor de ontdekking van kernsplijting, aangeduid als de werktafel van Otto Hahn, en Meitner zelf omschreven als zijn medewerker in plaats van collega.

Universiteit van Wenen Lise Meitner in 1906 De kans om een wetenschappelijke opleiding te volgen kreeg Meitner in 1897.

Hahn en Meitner vulden elkaar goed aan: terwijl Hahn meer intuïtief werkte, was Meitner de analyticus van de twee.

Aanvankelijk zette Otto Hahn de experimenten van Fermi gezamenlijk met Lise Meitner en zijn assistent Fritz Strassmann voort.

Vanwege de politieke situatie in nazi-Duitsland waren Hahn en Meitner genoodzaakt hun uitkomsten afzonderlijk te publiceren.

Hij had ook Lise Meitner helpen vluchten.

De vier sympathieke en behoorlijk charmante zangers uit Stockholm zullen het publiek in de aula van het Lise Meitner Gymnasium in Geldern vast en zeker uit de stoelen krijgen.

Het wegtreiteren van Joodse natuurkundigen als Einstein, Meitner en vele anderen hielp natuurlijk niet, en het feit dat veel jonge fysici naar het slagveld in plaats van het lab werden gestuurd al evenmin.

De tekst van Otto Frisch op haar grafsteen luidt: Privéleven Lise Meitner keek terug naar haar jeugd in Wenen als een uitermate stimulerende omgeving en was dankbaar voor de ongelooflijke goedheid van haar ouders.

Door sterk veranderde politieke situatie in nazi-Duitsland moest Meitner, die van joodse afkomst was, in 1938 het land ontvluchten.

Het Augereffect is naar hem vernoemd, ondanks dat Lise Meitner de eerste was die dit effect ontdekte in 1922.

Hij verdedigde zich door te beweren dat de ontdekking van kernsplijting had plaatsgevonden na de gedwongen vlucht van Meitner en geheel was te danken aan het chemisch onderzoek van hem en Strassmann.

Hoewel Meitner haar positie als hoogleraar in 1933 kwijtraakte, besloot ze in Duitsland te blijven.

In 1938 begeleidde hij de joodse fysicus Lise Meitner bij haar vlucht uit nazi-Duitsland om gevangenschap door het naziregime te voorkomen.

Meitner kon geen theoretische verklaring geven van de "ontdekking" van de transuranen.

Nadat Meitner was gevlucht, gingen Hahn en Strassmann verder met hun onderzoek, waarbij ze tot de conclusie kwamen dat één van de substanties een radium- of bariumisotoop moest zijn, twee elementen die chemische erg op elkaar lijken.

Ook kreeg Meitner in 1917 haar eigen afdeling in het Kaiser-Wilhelm-Institut, de Physikalisch-radioaktive Abteilung, en mocht ze zelf haar personeelsbeleid en financiën regelen.

Op 13 november 1938 tijdens een clandestiene, geheime ontmoeting in Kopenhagen bespraken Hahn en Meitner de vorderingen op het Berlijnse laboratorium.

Meitner behaalde op 1 februari 1906 haar doctorstitel summa cum laude met een dissertatie over warmtegeleiding in niet-homogene lichamen.

Nazi-Duitsland en vlucht Door het opkomende nationaalsocialisme in Duitsland ondervond Meitner steeds meer last aan de universiteit.