Melancholieke

Van buiten klinkt de melancholieke toeter van alweer een trein.

Converge & Chelsea Wolfe De Amerikaanse hardcoreband Converge maakte samen met goth-folkzangeres Chelsea Wolf één langgerekt memento mori van melancholieke metal.

Dat melancholieke, had je dat vooral bij de onderwerpen die met nieuwe technologie te maken hadden, of meer bij de polygamisten en sologamisten?

Zijn beelden hebben een melancholieke en kalme uitstraling en zijn tijdloos, aldus het museum.

Beethoven deed me weinig, maar ik was groot fan van Nick Drake, de jonggestorven singer-songwriter met zijn onnavolgbare gitaarspel, zijn treurwilgstem en zijn wat afstandelijke maar intens melancholieke liedjes.

Djagneba bevalt me niet alleen door de zang maar vooral door dat melancholieke toetertje.

Niet voordat ik jullie heb gewezen op een weldegelijk mooie, welhaas melancholieke akoordencombi.

Van daaruit keek de zieke naar buiten, met stille, meestal wat melancholieke aandacht, veel kussens in de rug.

De elfjarige Bedell was getroffen door Lincolns melancholieke ogen, zijn hoekige kaaklijn en de diepe lijnen rond zijn mond.

De zorgeloosheid van de badgasten op de achtergrond contrasteert met de melancholieke sfeer van het schilderij.

Het hoge gezichtspunt geeft de indruk alsof de kijker zelf vanuit het hotelraam het drukke stadsleven gadeslaat, hetgeen een enigszins melancholieke uitwerking heeft.

Het kent een dromerige en melancholieke sfeer.

Het melancholieke album werd binnen de Nederlandse pers goed onthaald.

Het melancholieke hoofd neigt naar de schouder en is dikwijls te groot ten opzichte van het lichaam.

Van melancholieke meezinger tot funky groove; samen met elektrisch gitarist Marnix Dorrestein vertaalt ze Monteverdi en Purcell voor eigentijdse oren.

Zijn interviews en artikelen vielen op door een vaak humoristische en melancholieke toon, maar vooral door zijn oog voor details.

Zijn min of meer autobiografisch werk wordt gekenmerkt door een fijnzinnige, melancholieke humor.

Een melancholieke middeleeuwse sfeer, ik vind het erg mooi.

Elke vrijdagavond klonk rond half negen de bekende melancholieke deun van Toots Thielemans en mocht de oude rechercheur De Cock – met Cee-Oo-Cee-Kaa – achterhalen wie de moordenaar van dienst was.

Intussen voegen haar dromerige vocalen klinken zich moeiteloos naar de melancholieke muzikale setting.