Mesonen

Aangezien dat het geval is en B-mesonen zwaarder zijn dan vele andere mesonen, zijn er veel manieren hoe het B-meson kan vervallen.

CP-schending B-mesonen Het verval van B- mesonen is een transformatie naar andere quarks, door de zwakke wisselwerking.

Dat zou suggereren dat virtuele deeltjes een rol spelen in het verval van de B-mesonen die niet binnen het standaardmodel passen.

Men verricht op twee plaatsen onderzoek naar CP-schending bij vervalprocessen van B-mesonen.

Met behulp van het standaardmodel en de CKM matrix kan er een ruwe schatting worden gemaakt over het voorkomen van CP-schending in vervalprocessen van B-mesonen.

Met vervalprocessen van B-mesonen kunnen elementen uit de derde rij en kolom worden bepaald.

Critici van de claim denken dat het een kortstondige bundeling van twee mesonen betreft, bekende deeltjes met twee quarks elk.

De pionen zijn de lichtste mesonen.

Mesonen en baryonen behoren tot de hadronen.

Andere onderwerpen die in deze tijd de aandacht hadden getrokken waren het raadselachtige verval naar zowel twee als drie pionen van K-mesonen en de annihilatie van anti-protonen.

In 1935 publiceerde hij de verhandeling "On the Interaction of Elementary Particles" waarin hij – om de sterke kernkracht tussen protonen en neutronen te verklaren – het bestaan van mesonen voorspelde.

Naast de hier genoemde groepen zijn nog andere mesonen onderzocht, zoals die met een b-quark.

B-mesonen kunnen vervallen in veel verschillende combinaties van lichtere deeltjes, daarom moet men als eerst bepalen welke combinaties de grootste waarschijnlijkheid hebben om CP-symmetrie te schenden.

Tijdens dit onderzoek wist hij, samen met Marcello Conversi en Ettore Pancini, te achterhalen dat mesotronen, zoals mesonen in kosmische stralen werden genoemd, niet de drager waren van de sterke kernkracht.

Wanneer up-quarks in mesonen of baryonen gebonden zijn, wordt hun effectieve massa groter ten gevolge van de bindingsenergie, veroorzaakt door het gluonenveld tussen de verschillende quarks.

Ze werd beschouwd als een wereldexpert op het gebied interacties tussen K + mesonen en atoomkernen.