Mesozoïcum

Gelukkig zijn er anderen op de redactie die niet leven in het Mesozoïcum.

Vogels en krokodillen zijn namelijk overgebleven vertegenwoordigers van de zogenoemde archosauriërs; een groep reptielen die met name gedurende het Mesozoïcum (Trias, Jura, Krijt) dominant waren.

Dat de dinosauriërs in het Mesozoïcum gemiddeld meer dan een ton wogen, terwijl er weinig moderne zoogdieren zijn in die gewichtsklasse, is wel beschouwd als een aanpassing aan massa-endothermie.

Het populaire beeld van het Mesozoïcum is dat van een wereld die gekenmerkt wordt door weelderige wouden, uitgestrekte moerassen en vele actieve vulkanen.

Ook in dit opzicht toonden de dinosauriërs van het Mesozoïcum dus eigenschappen die geen parallel hebben in de huidige wereld.

Overigens impliceert de analyse niet, zoals Chiappe beklemtoonde, dat Shuvuuia een vogel was: het is waarschijnlijk dat veren met de moderne samenstelling zich in het Mesozoïcum bij veel ruimere groepen hebben voorgedaan.

Tijdens het Perm, de laatste periode van het Paleozoïcum, was de flora op een meer geleidelijke manier drastisch veranderd zodat ook de plantenwereld van het Mesozoïcum zeer verschilde van die van het Paleozoïcum.

Sommige onderzoekers hebben gespeculeerd dat de wezens verwant kunnen zijn aan de uitgestorven belemnieten, tienarmige inktvissen die in het Mesozoïcum leefden.

De dinosaurussen die in de vroege fase van het Mesozoïcum leefden, schoten verrassend snel uit de startblokken, nadat ze uit hun ei waren gekropen.

Pterosauriërs waren vliegende reptielen die leefden tijdens het Mesozoïcum, van ongeveer 228 tot 66 miljoen jaar geleden.

Dit symposium zal zich focussen op de paleobiologie van monsters uit het Mesozoïcum die leefden ter land, ter zee en in de lucht.

Kunnen we de Theorie van Millankovitch nu ook toetsen aan oudere, bijvoorbeeld de ijstijden uit het Mesozoïcum?

Wel is sinds de vondst van Vegavis iaai (beschreven 2005) duidelijk geworden dat een deel van de diversiteit van de Neornithes en zelfs de Neognathae al stamt uit het Mesozoïcum.

De laatste versie splitste op het einde van het Mesozoïcum af van het oorspronkelijke Pangaea.

Met een lengte van bijna een meter en een gewicht van ongeveer 10-15 kg was het een van de grotere zoogdieren van het Mesozoïcum.

Al deze continenten bewogen langzaam naar het noorden waar ze zich uiteindelijk in de loop van het Mesozoïcum bij Laurazië (destijds het noordelijke deel van Pangea) zouden voegen.

De hele landmassa op Aarde lag op het supercontinent Pangea dat aan het begin van het Mesozoïcum aaneen gesloten was en in de loop der tijd begon op te breken.

De placentadieren ondergingen een enorme diversificatie na het einde van het Mesozoïcum.

De Rhacolepis Buccalis is een uitgestorven vissoort die heeft geleefd in het Mesozoïcum in de Krijt periode.

De soorten in het Mesozoïcum zullen echter wel niet het niveau gehaald hebben van de moderne vogels, die in staat zijn tot het aanleren van een symbolentaal ( papegaaien ) of spontaan werktuiggebruik ( kraaiachtigen ).