Messianisme

Halik uit felle kritiek op het nationaal messianisme van de Russische president en het patriarchaat van Moskou.

Freek's linkse messianisme doet aan als een aftands geworden remake van Jesus Christ Superstar met binnenin de babyboombolster nog steeds die blanke, o zo blanke wereldverbeteraar-pit.

En je wilt ze de kost niet geven die met nieuwe versies van dit messianisme rondlopen.

Dat hele messianisme over Elon Musk staat me tegen, zeker als je het levensverhaal van Mc Kinley Jones leest.

De overwinning schiep een zionistisch messianisme dat Israël sindsdien in een houdgreep heeft, schrijft Salomon Bouman.

Ziehier de oorsprong van het joodse messianisme, waar later ook het christendom en de islam uit zouden voortkomen.

De twintigste eeuw heeft laten zien hoe rampzalig een dergelijk politiek messianisme is.

Sommige Israëlische leiders, in het bijzonder premier Benjamin Netanyahu, stellen dat door Teherans religieuze “messianisme”, afschrikking niet werkt.

In zeer algemene bewoordingen kun je zeggen: het gaat in messianisme om een heilvolle toekomstverwachting.

Een belangrijke consequentie van Bar Kochba's messianisme was het definitieve schisma tussen het rabbijnse Jodendom en het Christendom.

Göran Rosenberg spreekt in dit verband over "een messianisme zonder messias".

Onder messianisme valt in enge zin elke levensvisie waarbinnen een held in de toekomst een utopisch rijk zal stichten.

De uitgebreidste discussie van het messianisme is opgenomen in de Babylonische Talmoed (Sanhedrin 96b-99a).

In The Brook Kerith van George Moore (1916) wordt Jezus niet terechtgesteld; Messiah van C.C. Krijgelmans (1961) is een abstracte bespiegeling rond het begrip "messianisme", en is daarmee niet langer tijdgebonden.