Michelet

De villa ging van de ene eigenaar naar de andere, tot het domein in de 19e eeuw drastisch werd verkleind door de aanleg van de Boulevard Michelet.

Hoewel Chaboseau tot Grootmeester werd verkozen, gaf hij deze functie door aan Victor-Emile Michelet.

Michelet situeerde die periode in het Frankrijk van de 16e eeuw, Burckhardt in het Italië van de 15e eeuw.

Chaboseau werd redacteur van het tijdschrift Le Voile d’Isis en reactiesecretaris van Psyche, een tijdschrift waarvan Victor-Emile Michelet de hoofdredacteur was.

Lucien Chamuel en Victor-Emile Michelet waren Martinisten van het eerste uur.

Michelet bood de Fransen een nationalistisch beeld van het verleden met veel aandacht voor de onderdrukten en een grote nadruk op democratische bewegingen.

Michelet noemt de sabbat de ' zwarte mis ', met als middelpunt niet de duivel, maar een vrouw "met het gezicht als Medea " en een tragische, diepe blik die geboren was uit lijden.

Romantische historici, zoals Jules Michelet (1798-1874), hebben de Bastille-mythe als heroïsch feit zwaar opgeblazen.

Toch maakt hij wel weer onderscheid, en wijst op de historicus Michelet die wel aandacht voor 'het volk' had, in tegenstelling tot zijn tijdgenoten die het volk geen aandacht waardig keurden.

Het doel van Michelet was om het verleden te herscheppen, waardoor zijn werk een levendig karakter heeft.

In antwoord op Michelet werd de procedure die moest leiden tot de canonisatie in 1869 op gang gebracht door Félix Dupanloup, bisschop van Rouen.

Toen Warner Brothers de rechten op de film in handen kreeg, lieten ze Michelet’s muziek vervangen door een nieuwe soundtrack gecomponeerd door David Buttolph.

Zij inspireren zich op het werk van de Franse historicus Jules Michelet, op Joslyn Gage en Margaret Murray, die allen het idee van een ondergrondse cultus van heksen hadden verdedigd.