Mickery in een zin

De ene op de dorsvloer van de Mickery-boerderij in Loenersloot.

Ook was hij als programmeur betrokken bij de avant-garde van het Amsterdamse Mickery Theater.

Zo zie je weer hoe het door breken van routine de geest kan openen: tijdens en door Van Nieuwkerks zwijgen belandde ik in de gouden tijd van Mickery, bij La Mama, Bread and Puppet, Pip Simmons, Tenjo Sajiki.

In de jaren zeventig was de Pip Simmons Group een van de belangrijkste groepen van het internationale margetheater, bijna al z'n producties waren hier in het Mickery-theater van Ritsaert ten Cate te zien Na 1980 was Pip Simmons plotseling verdwenen.

Zich ervan bewust dat in Groot-Brittannië tientallen zeer getalenteerde gehandicapte acteurs en actrices rondlopen die niet tot nauwelijks aan de bak komen, schreef Lizzie Mickery het drama Every Time You Look At Me.

Een van die 'echte onderduikadressen' voor kunst was Mickery, vernoemd naar hem en zijn vrouw Mik Staverman.

Hij was verslingerd aan Mickery, waar die brutale doorbraken vaak werden georganiseerd.

Ik hoorde en zag in Mighty Society vaak echo’s van Mickery Ritsaert ten Cate, van Gerardjan Rijnders, van Frans Strijards, naast Heiner Müller en een paar andere klassiekers uit het moderne wereldrepertoire.

Toen was Mickery al vijf jaar ter ziele.

Intussen studeerde ze af en begon als dramaturg te werken bij het Mickery-theater en toneelgroep Sater.

Mickery bestaat vandaag precies 5 jaar.

Hij was de enige die doorzag dat de eerste montagevoorstelling “Bakeliet” van Gerardjan Rijnders een geslaagde poging was om het werk van de wereld-avantgarde, wat in het Mickery-theater te zien was, te vertalen naar het grote toneel.