Middenvoetsbeen

De achterzijde van het onderste kwart van het tweede middenvoetsbeen toont een raakvlak voor het eerste middenvoetsbeen, een aanwijzing dat dit met teen aanwezig was.

De voet heeft een opvallend afgeleide vorm zoals bij tyrannosauriden, waarbij de bovenkant van het derde middenvoetsbeen toegeknepen wordt door het tweede en vierde middenvoetsbeen.

Een eerste middenvoetsbeen zat aan de binnenzijde van het tweede vast; een vijfde middenvoetsbeen is niet bewaardgebleven.

Een knobbel op het bovenvlak van het vierde middenvoetsbeen stak uit naar het vijfde middenvoetsbeen en verhief zich boven het gewrichtsvlak van de middenvoet.

Een later opgevallen eigenschap is dat het derde middenvoetsbeen een klokvormige doorsnede heeft waarbij het bovenvlak en de zoolzijde over de overeenkomende vlakken van het tweede en vierde middenvoetsbeen heen stulpen, een zeer basaal kenmerk.

Het derde middenvoetsbeen is het langst met 69,4 millimeter; het vierde middenvoetsbeen met 68,8 millimeter nauwelijks korter.

Het derde middenvoetsbeen verbreedt zich naar onderen en overlap daarmee aan de zijkant het tweede middenvoetsbeen gedeeltelijk.

Het eerste middenvoetsbeen heeft 10,5% van de lengte van het derde middenvoetsbeen in plaats van 20%.

Het eerste middenvoetsbeen is kort met vijfentwintig millimeter maar tamelijk robuust en relatief hoog geplaatst op vermoedelijk een derde van de onderkant van het tweede middenvoetsbeen.

Het tweede middenvoetsbeen heeft achteraan de buitenste zijkant een verbreding die over de achterkant van het derde middenvoetsbeen groeit.

Het vierde middenvoetsbeen, zesendertig millimeter lang, is onderaan afgeplat, staat af van het derde middenvoetsbeen en heeft een rond gewricht aan de onderkant.

Het vijfde middenvoetsbeen heeft minstens 85% van de lengte van het derde middenvoetsbeen.

Het vijfde middenvoetsbeen is een gereduceerd element met slechts 65% van de doorsnede van het derde middenvoetsbeen; het had vermoedelijk geen belangrijke dragende functie meer.

Aan de achterste binnenkant heeft het vierde middenvoetsbeen een richel die de achterkant van het derde middenvoetsbeen gedeeltelijk overlapt.

De voet, 153 millimeter lang, is sterk arctometatarsaal: het tweede en vierde middenvoetsbeen raken elkaar bovenaan en dringen zo het derde middenvoetsbeen van de enkel, met de botten waarvan ze zelf vergroeid zijn tot een tarsometatarsus.

Een fragment lijkt daarbij aan te tonen dat het onderste gedeelte van het vierde middenvoetsbeen geen contact maakt met het derde middenvoetsbeen.

Het eerste en tweede middenvoetsbeen zijn breed en hebben onderaan de achterrand van hun buitenste zijkant een opvallend uitsteeksel dat ze verbindt met het naastgelegen middenvoetsbeen.

Hij dacht namelijk dat alle coelurosauriërs met een vernauwd middenvoetsbeen een klade vormden die hij dan ook definieerde als de groep bestaande uit de eerste theropode met een vernauwd toelopend middenvoetsbeen en al zijn afstammelingen.

Onderaan heeft het derde middenvoetsbeen een scharniergewricht, geoptimaliseerd voor een bewging naar voren en achteren, hoewel niet zo sterk ontwikkeld als bij het tweede middenvoetsbeen.

De eerste klauw is kleiner en wordt gedragen door een vrij korte eerste teen die via het korte eerste middenvoetsbeen laag aan het tweede middenvoetsbeen bevestigd is.