Miltons

Poems, met een afbeelding van John Milton omringd door vier muzen Miltons Gedichten uit 1645 is een, in aparte Engelse en Latijnse secties verdeelde, verzameling gedichten uit John Miltons jongere jaren.

Molkenboer wijst op 'het ironische feit, dat de eerekrans, zoo ridderlijk door een Engelschman onzen hoofddichter als bevruchter van Miltons genie aangeboden, even ridderlijk door een Nederlander werd geweigerd'.

Plotseling klinken in sommige van de door Gout voorgedragen teksten onvermoede ritmes op en wordt het proza van zijn verhalen bijna poëzie, zoals omgekeerd de verzen van Miltons zojuist door Peter Verstegen prachtig vertaalde Paradise Lost (uitg.

En wie wil weten hoe Simson, blind en van zijn goddelijke kracht verstoken, zich in zijn benardste uur gevoeld moet hebben, leze niet Altschulers werk, maar John Miltons Samson Agonistes.

Zoals het idee van 'divine justice' in Miltons verzen een vernietigende finaliteit heeft, zo is er in het New York van Guiliani en van NYPD Blue geen ruimte voor onderhandeling.

Waarin iemand op zijn sterfbed The Oxford Book of English Verse ter hand neemt, en een soldaat in WO I op het slagveld Miltons Paradise Lost in het hoofd heeft.

Miltons God wist van te voren dat Adam en Eva zouden zondigen, zelfs voordat satan de aarde bereikte, maar de Vader probeerde Zijn daad aan de Zoon recht te praten door te redeneren dat Hij geen vreugde kon putten uit afgedwongen gehoorzaamheid.

Het is tevens gebaseerd op het boek Psalmen en John Miltons Paradise Lost.

Zo wordt Miltons Paradise Lost op grond van het vrijwel ontbreken van de overige kenmerken nooit als ‘metaphysical’ beschouwd.