Minimumprogramma

In het minimumprogramma stonden voorstellen voor sociale voorzieningen op het gebied van gezondheidszorg, werklozenverzekering en de invoering van de achturige werkdag.

Toch werd in de periode 1932-1938 zijn minimumprogramma grotendeels uitgevoerd, met de invoering van eentaligheid binnen de administratie, het lager en middelbaar onderwijs, het gerecht en het leger.

Zijn strategie was om eerst dit 'minimumprogramma van de Vlaamse beweging' tot stand te brengen, om daarna vanuit een positie van sterkte over verdere autonomie te kunnen onderhandelen.

Als VVD en CDA zo'n minimumprogramma niet accepteren, kunnen Groen Links en D66 beter kiezen voor een links alternatief.

Dewinter is momenteel houder van het initiatiefrecht en legde De Wever een minimumprogramma voor, waarin voorstellen staan voor het nieuwe stadsbestuur.

Hij wil een minimumprogramma voorleggen aan burgemeester De Wever (N-VA) en Antwerps CD&V-lijsttrekker Pieter De Cock.

In het minimumprogramma pleit Vlaams Belang voor onder meer blauw op straat, veilige parken, actieve opsporing van illegalen, een immigratiestop en een strenge aanpak van sluikstort.

Zij komen binnen de kortste keren als 'minimumprogramma' met een 'wetenschappelik' en 'fonologies' verantwoorde vereenvaudigde spelling op de proppen, die (slijmerig) zogenaamd gebaseerd is op de voorstellen van Pée-Wesselings.

Er wordt nu aan een politiek minimumprogramma gewerkt.

Het minimumprogramma loopt over drie uren.

Het Davidsfonds steunde op politiek vlak het Vlaams minimumprogramma, dat de minimale Vlaamse eisen van de gematigde Vlaamsgezinden inzake taalwetgeving binnen Vlaanderen en België vertolkte.

Hij maakte kenbaar dat hij het minimumprogramma van Frans van Cauwelaert onderschreef, ook al was hij niet met alle punten ervan akkoord.