Mistsignaal

Aan de linkerzijde zijn de twee zwarte hoorns van het in 1995 buiten gebruik gestelde mistsignaal zichtbaar.

Dit gewicht moest om de 6 uur met de hand opgehaald worden wanneer het mistsignaal doorlopend actief was.

Enkele jaren later besloot men om het licht uit te breiden en een mistsignaal toe te voegen.

Er werd ook een mistsignaal geïnstalleerd dat bestond uit een 152 kg zware klok en bijhorende apparatuur.

Het mistsignaal, dat in 1912 werd aangebracht en waarvan de hoorns zich op het dak van een tegen de vuurtoren aangebouwd dienstgebouw bevonden, was van het type diaphone en genereerde om 90 seconden vier tonen van telkens 1,5 seconde.

Het mistsignaal werd in 1988 uitgeschakeld toen de vuurtoren werd geautomatiseerd.

In 1963 werd de hoorn van Rayleigh buiten gebruik gesteld en vervangen door een mistsignaal van het type Supertyphon dat geluid produceerde via acht hoorns.

Rond 1960 werd het mistsignaal uitgezonden vanuit een nieuw gebouw dat was opgericht tussen het oude machinegebouw en de zeezijde en dat was voorzien van een systeem met luidsprekers.

Zo kreeg het complex een nieuw mistsignaal dat in een afzonderlijk torentje aan de oostzijde van de grote toren werd ondergebracht.