Modernes in een zin

V. Maatschappij tot Exploitatie van Winkels en Magazijnen 'Galeries Modernes Grand Bazar Français" de nieuwe N.V. Galeries Modernes-Nederland op.

Hij wordt het meeste herinnerd vanwege zijn twee gedichtenbundels Poèmes antiques et modernes en Les Destinées.

In 1925 was hij voorzitter van het organisatiecomité voor het Belgisch paviljoen van de Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes te Parijs.

In 1925 werd de naam gewijzigd in Galeries Modernes.

In 1930 was hij een van de oprichters van de Union des artistes modernes die de leus voerde: We houden van logica, balans en puurheid.

Pontalis en Pingaud verlaten Les Temps modernes niet lang na de uitgave van Abrahams’ tekst.

Dank zij haar bemiddeling worden fragmenten uit Leducs eerste roman in Sartres tijdschrift Les Temps Modernes gepubliceerd en verschijnt L'Asphyxie in 1945 in de Collection Espoir van Albert Camus.

In november 1946 publiceerde Les Temps Modernes een artikel van Maurice Merleau-Ponty dat een jaar later als boek werd uitgegeven onder de titel Humanisme et terreur.

In San Francisco en New York waren het de Beatniks en de Hipsters, in Nederland de Vijftigers en de Experimentelen, in Engeland The Angry Young Men, in Frankrijk de existentialistische schrijvers van Les Temps Modernes.

Tuschinski en, in 1937, de Galeries Modernes hebben daarvan grote stukken vervangen door grootschalige bedrijfsgebouwen met een nadrukkelijke eigen signatuur.

Van Krimpens nieuwe letter, de Lutetia, werd officieel de eerste keer gebruikt in een catalogus van de Nederlandse bijdragen aan de tentoonstelling Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes in Parijs.

De voor de Parijse Exposition Internationales des Arts Décoratifs et Industriels Modernes van 1925 gecreëerde gebouwen behoorden voor het merendeel tot de Art Deco, maar waren slechts van tijdelijke aard.

Haar eerste succes had ze met haar deelname aan de internationale Parijse Exposition des arts decoratifs et industriels modernes in 1925, de eerste grote art deco-tentoonstelling.

Je vond er de Galeries Modernes en dat was voor veel Rotterdamse vrouwen al voldoende reden om tot bovenstaande uitspraak te komen.

Belangrijke analyses van het verschijnsel 'plantagekolonie' zijn gemaakt door P. Leroy-Beaulieu in zijn boek De la Colonisation chez les peuples modernes (Parijs, 1908 ) en A.G. Keller in zijn boek Colonisation.

De trilogie zou worden gevolgd door een vierde roman, La dernière chance, maar Sartre maakte die zoals gezegd nooit af; twee hoofdstukken ervan werden in 1949 gepubliceerd in Sartres tijdschrift Les Temps modernes onder de titel Drôle d'amitié.

Galeries Modernes was in de 20e eeuw een warenhuisketen in Nederland.

Hierin verdedigt hij zijn standpunt als een van de Anciens in ‘La querelle des Anciens et des Modernes’.

Ze werkten nauw samen op gebied van (grafisch) ontwerp met vooraanstaande Franse auteurs, schilders, architecten, industrieel ontwerpers en stichtten de Union des Artistes Modernes.

Zijn belangrijkste boek is de Précis du droit des gens modernes de l'Europe uit 1789, waarin hij zijn geheel positiefrechtelijke visie op het volkenrecht uiteen zet.