Moessorgski in een zin

Het verband tussen Goehrs symfonie en Moessorgski's werk lag in de diepgaande analyse die Walter Goehr over dit deeltje had gemaakt.

Modest Moessorgski was de zoon van een verarmd grootgrondbezitter.

Moessorgski was erg trots op zijn stuk en hij beloofde dat hij het stuk nooit zou wijzigen, ondanks eventuele tekortkomingen.

Regisseur Christof Loygebruikte het schilderij als begin- en vertrekpunt voor zijn scherpe en intelligente kijk op de historische en muzikale lappendeken die Moessorgski’s opera is.

In Borodins opera had Abdrazakov nog een soort van historisch kostuum aan, in Moessorgski's opera droeg hij op gezag van Van Hove het moderne maatkostuum dat de regisseur zelf ook altijd draagt.

De weerslag daarvan staat op een onlangs verschenen cd die - met een knipoog naar Moessorgski - Pictures at a Mondrian Exhibition heet.

Ik weet zeker dat Moessorgski zo'n incident maar wat mooi had gevonden.

Dat is wat Moessorgski’s keuze voor een tsaar als hoofdpersoon zo plausibel maakt.

En Moessorgski, die vanwege zijn drankzucht amper de trein in durfde en van het ene delirium in het andere stapte, vond bij hen een passend en vaak blijvend onderkomen.

Kan iemand zich Janáceks Aus einem Totenhaus voorstellen zonder Moessorgski?

Namens Moessorgski uithuilen over de onveranderlijkheid van de wereld.

Sommige delen lijken rechtstreeks afkomstig uit bijvoorbeeld Moessorgski's Boris Godoenov.

Het hartverscheurende defaitisme van Berlioz’ Troyens en Boris Godoenov van Modest Moessorgski is te persoonlijk om toneel te kunnen zijn.

Hoogtepunten waren verder ook minder bekende werken als het aangrijpende van John Adams met het UMA Kamerorkest en Moessorgski’s Liederen en dansen van de dood in een bewerking van Kees Olthuis voor het Amstel Strijkers Ensemble.

Samama bracht zelf de ‘Schilderijententoonstelling’ van Moessorgski ter sprake.

Biografie Modest (Modjest, Modeste) Moessorgski was de zoon van een verarmd grootgrondbezitter.

Zo gaf hij de eerste uitvoering van de opera Oorlog en Vrede van Prokofjev en in de Scala leidde hij onder meer Tristan en Isolde en de in die tijd in Italië weinig uitgevoerde opera's van Modest Moessorgski : Boris Godoenov en Khovantsjina.

Hij maakte van de Schilderijen van een tentoonstelling van Modest Moessorgski een nieuwe instrumentatie voor piano en orkest.

Een van de hoogtepunten voor ons orkest was de Schilderijententoonstelling van Moessorgski.

Na zijn debuut in de Munt te Brussel in de Salomé was hij hier te gast in Weills Die Sieben Totsünden, Moessorgski's Khovanshchina, in laatstgenoemde opera zal hij terugkeren en is hij geëngageerd in Wagners Parsifal en Verdi's Otello.