Monarchieën in een zin

Deze gedachte leidde op den duur tot de afschaffing van verschillende monarchieën en tot de omzetting van absolute monarchieën in constitutionele monarchieën.

De landen die lid zijn kunnen monarchieën zijn met de Britse monarch als staatshoofd, of monarchieën met een andere monarch, of republieken.

Dat de meeste monarchieën bevolkt worden door kwestieuze potentaatjes en andere disfunctionele uitwassen is natuurlijk geen nieuws.

De overheid in representatieve democratieën, in de praktijk tegenwoordig republieken en constitutionele monarchieën, werken voor de burger.

Waterloo is verloren door Napoleon waarna er, na een paar akkefietjes, overal constitutionele monarchieën ontstonden?

Ik vertrouw het voor geen cent, onze democratie is in hun ogen ook maar een ongewenste en abnormale periode na duizenden jaren van absolute monarchieën.

Later, als de West-Europese monarchieën groeien in kracht en omvang, groeit ook de invloed van de stedelijke middenklasse waarvan vooraanstaande leden – in ruil voor hun economische bijdrage aan het land – bestuurlijke posities verwerven.

Buiten Europa zijn er ook nog monarchieën die over een hofhouding beschikken.

De Kroon van Aragón was op zijn beurt weer een confederatie van verschillende in personele unie met elkaar verbonden monarchieën.

Eind jaren 1990 waren er 43 Europese staten, waarvan nog maar 11 monarchieën.

Het argument dat de nazi's links zouden zijn omdat ze een dirigistische economische politiek bedreven en veel zaken als staatsaangelegenheden beschouwden is veel te simpel: in dat geval waren of zijn absolute monarchieën ook links.

In de 16e eeuw ontstonden in het Grote Merengebied Tutsi-monarchieën die tot in de jaren 1960 standhielden.

Met de term federale monarchie kan zowel een federatie van monarchieën als een federatie met een monarch als staatshoofd op federaal niveau bedoeld worden.

Misschien waren de mensen even gelukkig in de monarchieën die ontstonden na de val van het Romeinse Rijk toen de Germaanse volkeren zich over de veroverde gebieden verspreidden.

Monarchieën hadden een sterke drang naar gebiedsuitbreiding (p191) : Aan het hof heerste een gekunstelde hoffelijkheid, de hovelingen waren lui, ijdel, kruiperig, hebzuchtig en ontrouw, de koninklijke commissarissen kon je niet vertrouwen.

De voormalige Balkan-monarchieën zijn alle aanwezig: Albanië, Bulgarije, Griekenland, Roemenië en Servië.

Dat die monarchieën materieel een beperkte en in elk geval snel afnemende betekenis hadden legde ik je al uit.

Dat heeft niets te maken met het feit of we met republieken of monarchieën te maken hadden.

En dat is, zoals alle theocratieën, absolute monarchieën en totalitaire ideologieën zoals marxisme en fascisme, levensgevaarlijk.

En uiteraard zijn Monarchieën gevrijwaard van corruptie en verbinden ze het volk, natuurlijk zoals in Spanje en België zeker?