Monarchisten

Het was in 1848 een compromis tussen monarchisten en republikeinen waarbij de monarchisten hun zin hebben gekregen ten aanzien van de vorm en de republikeinen ten aanzien van de inhoud.

In werkelijkheid bestond het verzet uit een bonte verzameling strijders van alle politieke kleuren: christendemocraten, monarchisten en, inderdaad, communisten.

Verbazingwekkend dat dit monarchisten niet lijkt te storen.

De grondwet was er dan ook gekomen met steun van monarchisten die hoopten vroeg of laat de verkozen president als staatshoofd door een koning te vervangen.

Müller: “Dat er weinig steun is voor een republiek ligt volgens ons vooral aan gebrekkige informatievoorziening en aan de eeuwige bangmakerij vanuit de hoek van monarchisten.

Anti-monarchisten zijn niet teleurgesteld in hun verwachtingen en de lezeressen van damesbladen zullen er zelfs nog meer bewondering voor het koningshuis door krijgen.

Waar ook niemand iets van gelooft behalve wat verstokte fossiele monarchisten.

Arrese, een oorspronkelijke falangist, probeerde Franco ervan te overtuigen afstand te nemen van de conservatieven en monarchisten in zijn regering, en te kiezen voor een puur falangistische en anti-kapitalistische koers.

De communisten en monarchisten vernietigden iedere anarchistische gemeenschap die ze tegenkwamen.

De monarchisten / conservatieven zaten vanuit het oogpunt van de Kamervoorzitter rechts, de revolutionairen zaten links.

De monarchisten zijn veelal gekleed in geel want dat is de kleur van het koninklijkhuis.

De Vijfde monarchisten meenden dat in het jaar 1666 de Vijfde Monarchie zou aanbreken en wilden ook politieke maatregelen nemen om de mensen op de komst van het Godsrijk voor te bereiden.

Dit gebeurde niet, waardoor de monarchisten dachten dat het Zwarte Leger verder naar het westen ging.

Dit ging relatief makkelijk, want de leiding van de monarchisten wist niets van de massale overwinning in Peregenovika.

Het leger, de Royal Expedition Force (REF) is sterk en talrijk en wordt gesteund door monarchisten binnen de kolonie, maar de speler kan gebruikmaken van het feit dat de kolonisten het terrein kennen.

Hij vormde uiteindelijk een Christendemocratische minderheidsregering die op 8 april 1960 dankzij ultra rechtse steun (neofascisten en monarchisten) door het parlement werd goedgekeurd.

Veel familieleden en monarchisten zochten naar een andere manier om de monarchie te behouden.

Maar "relschoppers" uit de rangen van monarchisten en rebellengroepen hadden volgens hem een andere agenda dan de benzineprijs.

Getracht werd de acties van de monarchisten aan banden te leggen zonder dat de partij zich expliciet als republikeins zou afficheren.

Het was een overwinning van progressieve seculiere republikeinen op conservatieve rooms-katholieke monarchisten.