Monochord

Soms bedoelde men met een monochord een Trummscheit (Nonnengeige).

De belangrijkste zijn het luchtorgel en de monochord.

De kracht van Klankschalen, monochord en didgeridoo, ligt in hun rijkdom aan boventonen.

De monochord bestaat uit een snaar van een vaste lengte op een plank.

De monochord heeft dus veel functies gehad.

Het aanbrengen van toetsen op een meersnarig monochord (feitelijk een polychord) was de cruciale stap.

In de Middeleeuwen werd de naam 'monochord' dikwijks verbaserd aangetroffen als 'manicorde' en 'manicordeon'.

Pythagoras De uitvinding van het monochord wordt toegeschreven aan Pythagoras (ca. 580-500 voor Chr.), die het gebruikte bij het zoeken naar de verhoudingen tussen de intervallen.

Ook latere uitbreidingen van het instrument met meer snaren worden monochord genoemd.