Morganatische

Zijn morganatische huwelijk (26 juni 1831) met de gescheiden Gertrud Falkenstein, dat zijn moeder Augusta weigerde te erkennen, was kort daarna echter aanleiding voor onrust.

De Bentincks verzwakten hun positie zeer door het morganatische en niet ebenbürtige huwelijk van Willem Gustaaf Frederik graaf Bentinck met een boerendochter.

Hij was een zoon van koning Frederik Willem II van Pruisen uit diens morganatische huwelijk met Sophie von Dönhoff en werd op 6 juni 1795 tot graaf von Brandenburg verheven.

Zijn moeder Maria Christina protesteerde tegen een huwelijk vanwege de morganatische en obscure herkomst van het geslacht Battenberg (zie ook: Alexander van Bulgarije ) en Victoria's lage adellijke predicaat "Doorluchtige Hoogheid".

De twee kinderen van Frans Ferdinand en zijn morganatische echtgenote Gravin Sophie Chotek erfden de aanspraken op de Habsburgse troon en op Modena niet.

Deze verleende aan zijn vrouw Armgard von Cramm op 8 februari 1909 vóór hun morganatische huwelijk de titel Gräfin von Biesterfeld (deze titel overgaand op hun eventuele kinderen).

Dit lijkt onmogelijk, want bij het morganatische huwelijk van Leopold III met Lilian Baels werd in een authentieke akte bevestigd dat het de wens van de koning was dat kinderen uit dit huwelijk niet in aanmerking kwamen voor troonsopvolging.

Hij regeerde met ijzeren vuist, maar na zijn morganatische huwelijk met de Poolse gravin Joanna Grudzińska in 1820 kreeg de Poolse autonomie zijn warme sympathie.

Niet zelden sloten ook jongere zoons uit vorstenhuizen – die toch al niet voor troonopvolging in aanmerking kwamen – morganatische huwelijken.

Op 24 maart 1960 huwde ze met Peter Liebes (voluit: Peter Paul Eduard Maria Clemens Maximilian Franz van Assis-Liebes), die voortkwam uit het morganatische huwelijk tussen Martin Liebes en Gravin Clementine van Montegelas.

Vanwege het morganatische karakter van het huwelijk van zijn ouders, was hij zelf geen aartshertog.