Moser

Moser wint slotetappe Ronde van Oostenrijk, eindzege voor De La Parte Moreno Moser heeft de slotrit in de Ronde van Oostenrijk (2.BC) op zijn naam geschreven.

Hij verkiest Team Moser-AH boven Cyclingteam Bert Story-Piels en Löwik meubelen-Tegeltoko, omdat hij bij Moser-AH een vrijere rol in de ploeg heeft.

De 20-jarige Malinees kreeg de vrije baan richting doel en werkte koelbloedig af: stiftballetje over Moser en 0-1.

Na amper vijf minuten zette Ruud Vormer een vrije trap perfect voor doel, waar de Poolse verdediger Karol Fila naast doelman Moser binnenschoof.

Alleen de Oostenrijkse Annemarie Moser-Pröll won het algemeen klassement nog vaker.

Hij mocht alleen op doel af na een prima pass van Hjulsager, maar besloot recht op Moser.

Hjulsager met een steekpass door de benen van Lambert, Hong werkte eveneens door de benen van Moser af: 0-3.

Mario Gonzalez, de Spaanse goalgetter van OHL kon knikken op een hoekschop van Kiyine en Eupen-doelman Moser was kansloos.

Moser woont in Nederland.

Ngoy stuurde Moser de verkeerde kant uit en bracht de thuisploeg op 2-1 tegen zijn ex-club.

Op slag van rust zette Schoofs Ngoy op weg richting Moser, maar de Duitser stond pal.

Volgens zijn advocaat Christian-Oliver Moser heeft Becker de Huntercombe-gevangenis in Oxfordshire verlaten en is hij naar Duitsland gegaan.

Walsh knikte eerst nog binnen het bereik van Moser, enkele tellen later bracht Da Cruz de thuisploeg langszij.

De 23-jarige Zwitserse Angelica Moser veroverde het goud door over 4m75 te gaan, de Sloveense Tina Sutej pakte met 4m70 zilver.

Een meetkundig probleem van de Oostenrijks-Canadese wiskundige Leo Moser is dichter bij een oplossing – met behulp van een taartpunt.

In het eerste verenigingsjaar heeft het onder andere een ‘nationale puntenwedstrijd’ georganiseerd bij Skicentrum Moser.

Dat leverde zoveel verwisselingen op dat Moser in 2003 zich geroepen voelde er nog eens een grote studie aan te wijden.

De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Moser.

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Moser.

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Cohen, Rosenblatt & Moser.