Motie in een zin

Renate van Maren noemde de motie zelfs ‘supertriest’ en ook Jacques Roeland van Stadbelang vond de motie overbodig.

SGP en ChristenUnie zijn voornemens de motie te steunen, waarmee de motie een meerderheid in de Tweede Kamer krijgt.

Alle partijen behalve de VVD steunden een motie van afkeuring tegen hem, een motie van wantrouwen haalde het net niet.

Ollongren zou eveneens een motie van afkeuring of een motie van wantrouwen aan haar broek hebben kunnen krijgen.

De SP zegt die motie van de PVV te steunen en dient zelf een motie in om niet te korten op de verpleeghuiszorg.

Ach dat betreft slechts de *indiening* van de motie en zegt niets over het al dan niet aannemen/uitvoeren van de motie.

Coalitiepartij CDA hielp de motie aan een meerderheid; drie van de vijf fractieleden verleenden hun steun aan de motie.

De eerste indiener van de motie, Antonie Fountain, vertelde me dat het congresgesprek over de motie „best bijzonder” was.

Met betrekking tot de motie ingediend door D’66, ik zal u, en dat zal u ook niet verbazen, graag de motie willen ontraden.

Misschien dat zoiets bij Kaag en Rutte tot een soort motie zou leiden maar ik denk dat het een motie van treurnis zou zijn.

Ondanks dat het college de motie ‘Duurzaamheid in woord en daad’ goed begrijpt, ontraden zij deze motie.

Het kan dat een andere partij een motie indient, en dat zowel Forum als Bij1 die motie medeondertekent.

Ze wees er op dat een motie van afkeuring staatsrechtelijk iets anders is dan een motie van wantrouwen.

Baudet dient een motie in om OM onderzoek te laten doen naar nalatigheid ministers en voegt er nog een Hup Assad-motie aan toe.

D66 pleitte in de motie om dit per 1 januari in te laten gaan, door het verwerpen van de motie wordt dat minimaal een jaar later.

Een zuivere politica ziet het verschil tussen een motie van afkeuring en een motie van wantrouwen.

De bewindspersoon tegen wie de motie zich richt hoeft dus geen gevolgen te verbinden aan een tegen hem aangenomen motie van treurnis.

In het vorige kabinet blokkeerde PvdA een motie van afkeuring voor het kabinet in 2016 en een motie van wantrouwen voor Teeven in 2013.

Kortom, het is niet alleen een zwaar discriminerende motie, het is ook een onuitvoerbare motie.

Ook de andere raadsfracties konden zich in de motie vinden; de motie werd unaniem aangenomen.