Mpla in een zin

In december 1977 werd de naam van de MPLA gewijzigd in MPLA-Partido de Trabalho (MPLA-Partij van de Arbeid).

Uiteindelijk bereikte de MPLA Luanda als eerste en op 11 november 1975 droegen de Portugezen de macht over aan de MPLA.

De Angolese president Lourenço weet aan de macht te blijven, maar vooral jongeren in de grote stad zijn het MPLA-bewind na vijf decennia beu.

Als gematigde marxist gaf hij de MPLA een linkse kleur.

De MPLA-PT was toen de enige toegestane politieke partij.

In 1956 vervoegde Rodríguez de Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola (MPLA) als vertaler.

Daarvóór leidde de marxistische MPLA het land, zonder dat er oppositie was toegestaan.

Maar nu Angola economisch de laatste tijd lang niet meer zo in de lift zit, ruilen vooral steeds meer jongeren de MPLA in voor oppositiepartij Unita.

MPLA-presidentskandidaat Joao Lourenco brengt zijn stem uit in Luanda.

De kandidatuur van de minister van Defensie is vrijdag door bestuur van de de regeringspartij MPLA goedgekeurd.

Vanaf dat moment is hij president van de MPLA en leidt hij de jaren lange guerrillaoorlog tegen de Portugese overheerser.

Voor elk protest dat plaatsvindt, organiseert regeringspartij MPLA evenementen waarbij ze T-shirts uitdeelt, concerten geeft, en oproept tot eenheid om de vrede te bewaren.

Want Kassoma is behalve gouverneur van Huambo ook secretaris van de MPLA, het gewezen marxistische bevrijdingsfront van Angola dat sinds de proclamatie van de onafhankelijkheid op 11 november 1974 de lakens uitdeelt in het land.

Hij laat diverse collega-leden van het Centraal Comité van de MPLA ombrengen, maar trekt uiteindelijk aan het kortste eind als de verwachte massale volkssteun voor zijn staatsgreep uitblijft.

Terwijl Agostinho Neto relaties met de VS probeert aan te knopen, zet de Sovjet-Unie de kaarten op een van de fanatiekste lieden binnen de MPLA, Nito Alves, de gevreesde commandant van de speciale troepen.

De rebellenbeweging Mouvement Populaire pour la Libération de l'Azawad (MPLA) wist het leger enkele nederlagen toe te brengen, die het dictatoriale bewind dwongen troepen uit de buurt van de hoofdstad Bamako naar het Noorden te verplaatsen.

In 1969 keerde Dos Santos naar Angola terug en werd coördinator voor Buitenlandse Zaken binnen de MPLA.

Nadat in 1974 in Portugal een democratische regering aan de macht was gekomen, droegen de Portugezen in november 1975 de macht in Angola over aan de MPLA.

Onvrede over de situatie nam in de jaren vijftig toe en in 1956 werd de MPLA (Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola) opgericht.

De president van de Volksrepubliek Angola werd tevens voorzitter van de MPLA-PT.