Muntinghe in een zin

De Britse machthebber in Indië, Thomas Stamford Raffles, had een Nederlandse topadviseur: Herman Muntinghe.

Petrus Muntinghe herkreeg daarop in 1755 weer zijn oude functie als drost en bleef dit tot zijn dood in 1777.

Geen wonder dat we de hoofdpersoon, Muntinghe, vaak en langdurig zien worstelen met wat hij juist acht en wat hem in de omstandigheden van zijn tijd als haalbaar voorkomt.

Het is de worsteling tussen deze tegenstrijdige uitgangspunten die als een rode draad door de carrière van Herman Warner Muntinghe en van zijn tijdgenoten in de Oost loopt, een worsteling die in 1830 voorlopig beslecht werd toen het werd ingevoerd.

In Nederland hield Muntinghe zich in 1823 en 1824 vooral bezig met de oprichting van de Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM), een van de voorlopers van bank ABN Amro.

In zijn biografie van Herman Warner Muntinghe (1773-1827) gunt Jan Folkerts ons een inkijkje in de staatsvorming in Indië aan het begin van de negentiende eeuw.

Met als standplaats Amsterdam was Muntinghe als fiscaal de hoogste openbare aanklager voor alle Nederlandse koloniale bezittingen in Azië.

Nog in de periode-Daendels trouwde Muntinghe, toen zesendertig, in december 1809 met de negentienjarige Wilhelmina Adriana Senn van Basel.

Ook werd Muntinghe wel gezien als voorloper van die in 1860 zijn geruchtmakende boek publiceerde.

Samenvattend stelt de biograaf dat Muntinghe in deze jaren zijn stempel vooral drukte op de bestuurlijke inrichting van de kolonie, terwijl hij zich later hoofdzakelijk met economische kwesties bezighield.

Voor Muntinghe was het een bittere teleurstelling, temeer omdat hij ook nog eens was gepasseerd voor een plaats in de NHM-directie.

Een dogmatiek los van allerlei filosofische termen; Muntinghe gebruikte alleen Bijbelse terminologie.