Muschelkalk

Boven op de Muschelkalk ligt in beide gevallen de Keuper.

De Muschelkalk heeft hier een dikte van ongeveer 35 m, waarvan de onderste 25 m is ontsloten.

Paleontologen van de Universiteit Utrecht en de werkgroep Muschelkalk Winterswijk hebben het oudst bekende Nederlandse keverfossiel ontdekt.

In de Winterswijkse steengroeve, waar nog Muschelkalk wordt gewonnen uit de oudste lagen van het geologische tijdperk Trias, heeft amateur-paleontoloog Remco Bleeker een prehistorisch schedeltje van een Lariosaurus gevonden.

We komen zulke fossiele kratertjes van regendruppels wel tegen in de afzettingen uit de geologische Triasperiode (Muschelkalk) bij Winterswijk in het oosten van de provincie Gelderland.

Daarbovenop bevinden zich afzettingen uit het Trias, de zogenaamde Muschelkalk.

Voorafgaand aan de Keuper kwam de Muschelkalk en erna komt het oudste (onderste) deel van de Jura, de Lias.

De Muschelkalk is in Winterswijk ontdekt in 1852.

De Muschelkalk dankt zijn naam aan de vele fossielen schelpen (Duits: Muschel) zoals die in de kalksteen uit die periode gevonden zijn.

Het beekgrind bevat de meest resistente delen uit de Muschelkalk.

Ze is onderdeel van de Buntsandstein en ligt normaal gesproken onder de Muschelkalk en bovenop de Solling Formatie.

De Muschelkalk dankt zijn naam aan de vele fossiele schelpen (Duits: Muschel) zoals die in de kalksteen uit die periode gevonden zijn.

Tijdens het Anisien kwam de zee terug om de ondiep mariene facies van de Muschelkalk af te zetten.