Muurwerk

Aan het einde van de 17e eeuw werd de kerk pas herbouwd, waarbij de oude toren in silex en een deel van het muurwerk in het nieuwe gebouw verwerkt werd.

Als bouwmateriaal voor het opgaand muurwerk werden geelrode zandsteenblokken gebruikt.

Bij het begin-18e-eeuwse voorhuis werden ook stenen gebruikt van ouder muurwerk.

Bovendien lijkt de middelste koning sterk op de Pilatus op dit Ecce Homo en is ook het muurwerk praktisch identiek.

Bovendien moesten delen van het vernietigde maaswerk worden aangevuld en scheuren in het muurwerk worden gedicht.

Daarbij werd onder meer het schilderwerk op kozijnen en muurwerk in de originele kleuren hersteld.

De gevolgen hiervan waren sterke scheuren in het muurwerk, verwoestte vensters en deuren en afgerukte daken van het kerkschip en toren.

Delen van het oorspronkelijke muurwerk werden in de kloostergebouwen opgenomen.

De overgang van schip naar koor is zowel aan de binnenkant als de buitenkant goed te zien door het verspringen van het muurwerk.

De schuur is kennelijk eerder afgebrand; het muurwerk is vermoedelijk een eeuw ouder.

De talrijke verbouwingen sinds de bouw van de kerk zijn aan het muurwerk van het gehele gebouw nog duidelijk te herkennen.

De zware toren stamt uit 1640, maar is gebouwd met gebruikmaking van middeleeuws muurwerk.

Dit werd als een mislukking beoordeeld, aangezien het opgetrokken muurwerk niet met de vorm van het eigenlijke kasteel overeenkwam.

Het complex werd in 1993 aangekocht door Gernot Stelter uit Rheindiebach die in samenwerking met monumentenzorg maatregelen trof ter behoud van het muurwerk.

Het is niet onwaarschijnlijk dat er nog slechts in beperkte mate muurwerk van de oude kapel in de toenmalige woning aanwezig was.

Het noordelijke en zuidelijke muurwerk werd sterk gerestaureerd in 1776.

In 1552 brandde de burcht na een blikseminslag bijna volledig uit; alleen het muurwerk bleef overeind.

In 1774-1777 liet de toenmalige bewoner baron C.P. van Leyden het kasteel uiteindelijk verbouwen tot het huidige symmetrische landhuis, met behoud van veel oud muurwerk en van het oude grondplan.

Men dateerde het muurwerk in eerste instantie op de 9e eeuw, maar later onderzoek wees uit dat het 12e-eeuws is.

Nadat dieven ook het koper van de daken stripten werd het muurwerk prijsgegeven aan weersinvloeden.