Naakten

Er zijn enkele scabreuze uitzonderingen, zoals de reeks van naakten die met gespreide benen op die tafels zitten of erboven zweven, zoals Vijfpootstafelzitter (1968).

Gibson merkt op dat de onsmakelijke reputatie van lichaamshaar te zien is in de hele kunstgeschiedenis, waar het eeuwenlang is uitgewist van schilderijen en beelden van naakten.

In het atelier waar Rubens talloze vrouwelijke naakten schilderde, gebeurt dat dezer dagen opnieuw.

Je werd je al doodgegooid met gephotoshopte Britneys toen internet nog een luxeartikel was, daarvoor waren collages een ding, daarvoor werden fictieve naakten geschilderd en ongetwijfeld zijn er dito grottekeningen te vinden.

Op de grote Moesman-tentoonstelling in het Centraal Museum zijn meer naakten te zien dan ooit eerder in Utrecht geëxposeerd.

Waar heeft hij die minderjarige naakten op GS vandaan trouwens?

Ik ken zijn verrukkelijk luie naakten, zijn grijnzende engelen (ook erg naakt), zijn volle maan met het gezicht van de schrijver Oscar Wilde.

Maar nee, mevrouw Gordenker wil het vrouwenlichaam taboe verklaren en de Kunstgeschiedenis censureren: we mogen niet weten dat de schilder Edgar Degas, één van de groten van het impressionisme, naakten getekend en geschilderd heeft.

Tijdens de rest van zijn leven zou Degas zich volledig richten op het weergeven van naakten.

Als onderwerpen koos hij denkbeeldige feestscènes, portretten, naakten, stillevens en taferelen uit het circus.

Beiden toonden haarscherp aan dat de geïdealiseerde naakten in het werk van tijdgenoten slechts getolereerd werden in mythologische of allegorische context.

De kunstenaar had er namelijk een groot deel van zijn naakten opgehangen.

De onderwerpen van zijn werk waren in die jaren onder meer landschappen, naakten en figuren.

De Quade van Ravesteyn schilderde portretten, genrewerken en historische, Bijbelse en mythologische thema's, vaak met naakten.

Het schilderij was een van de eersten in een lange serie naakten van de schilder.

Het was de opmaat tot een hele reeks vergelijkbare klassiek-romantische werken in groot formaat, veelal historische en mythologische taferelen, nagenoeg zonder uitzondering met naakten erop.

Hij begon als schilder van landschappen en stadsgezichten, maar maakte later vooral naam met zijn mannelijke naakten.

Hij creëerde vooral koppen, vrouwelijke naakten en torso's.

Hij schilderde overwegend menselijke figuren, portretten, veel zelfportretten ook, en naakten.

In de jaren 80 verlegde hij zijn aandacht naar het fotograferen van mannelijke en vrouwelijke naakten, stillevens en bloemen.