Nakroost

Zoals trouwens heel gangbaar in het Gooi ouders hun nakroost tot de kern verpesten en de uitwassen aan school, trainers bij de hockey, de politie of anderszins verwijten.

In deze sfeer krijgen ook de woorden 'Het nakroost zingt Uw lof' uit het loflied van 1867 waarmee het artikel van 1942 besluit, een nieuwe lading.

Ze willen graag nakroost krijgen.

Bij gebrek aan nakroost is het er daarna nooit meer van gekomen.

Omdat het normale gezin per definitie gericht is op de toekomst, niet zozeer op die van de stichters zelf, maar op die van hun kroost en eventuele nakroost.

Als de vaders opnieuw het ruime sop kozen, lieten ze hun nakroost doorgaans achter.

Blijft wederom de vraag hoe oma verantwoordelijk is voor de trieste lotgevallen van haar nakroost.