Natrillend

Niet veel later stond de fjord weer op de benen nog lichtelijk natrillend van het hachelijke avontuur.

Het was een werk van Lew Wallace dat al in 1880 werd geschreven en het heette toevallig "Ben Hur" net als de film waar ik nog altijd natrillend van onder de indruk was terwijl ik door de straten van de hoofdstad liep.

Eenmaal buiten, met een ‘bedankt buurman’ nog natrillend op zijn trommelvliezen, ging hij niet rechtsaf naar zijn eigenwoning, maar sloeg de richting in van het viaduct.