Nawabs

De nawabs gaven ondertussen grote bedragen uit aan hun hofleven en patronage van kunsten, om het feitelijke inkrimpen van hun macht te verbloemen.

Onder patronage van de nawabs groeide Lucknow uit tot een hoofdstad vol schitterende paleizen, scholen, en religieuze centra.

Uit de tot de 18e eeuw dominante stijl van het Mogolhof ontstonden andere stijlen aan de hoven van regionale heersers, zoals de sultans van de Dekan, de Rajputheersers van Rajasthan (met name Ajmer en Amber/Jaipur) of de nawabs van Avadh.

Of zij nu werden overheerst door nawabs (islamitische vorsten) of door rajputs maakte weinig verschil.

Economisch gezien konden ze voordelige leningen krijgen van de steenrijke nawabs.

Het hof van de nawab overtrof dat van de keizer bovendien in rijkdom, waardoor de nawabs in staat waren de kunstenaars en mystici van het Mogolhof naar Avadh te halen.

De diwan had onder de nawabs van Bengalen de facto slechts jurisdictie in de belangrijke handelscentra.

De nawabs tolereerden de Europese aanwezigheid, omdat ze profiteerden door inkomsten uit de handel, en omdat de Europeanen vaak troepen leverden die ingezet konden worden in de conflicten met andere inheemse heersers.

Voormalige vazallen van de Mogols zoals de nawabs van Avadh en Bengalen bleven de Mogolkeizer in Delhi in naam als soeverein erkennen, maar gedroegen zich de facto onafhankelijk.