Nectarklieren

Er wordt onderscheid gemaakt tussen florale nectarklieren, die binnen de bloem liggen en extraflorale nectarklieren, die buiten de bloem liggen.

Ook kroonbladeren kunnen nectarklieren bezitten of helemaal in nectarklieren veranderen.

Florale nectarklieren Vrijwel alle delen van bloemen kunnen in nectarklieren veranderen.

Met zijn rode bekers (met nectarklieren) lokt hij insecten.

Honingklieren op het blad van Passiflora jorullensis Er zijn ook planten met extraflorale nectarklieren.

Op het blad zitten nectarklieren.

Deze komen vooral op de nectarklieren af.

Bloembouw en -kleur Vliegenorchis Bij bloemen die afhankelijk zijn van kruisbestuiving worden insecten en dieren gelokt doordat de bloemen nectarklieren bezitten en veel stuifmeel produceren.

Meestal zitten de nectarklieren goed beschut in de bloem, zodat insecten ze alleen via een bepaalde weg kunnen bereiken.

Ook zijn er extraflorale nectarklieren die op eitjes lijken (“schijneitjes”), waardoor de vlinders denken dat de plant al bezet is en deze verder ongemoeid laten.

Ze ontwikkelden extraflorale nectarklieren die insecten als mieren aantrekken die de planten vervolgens beschermen tegen de vlinders.