Negrín in een zin

De vader van Juan Negrín, Juan Negrín Cabrera (1864-1941), was de zoon van een eenvoudige zadelmaker die in Telde woonde, een bergdorp iets ten noorden van de haven van Las Palmas op Gran Canaria.

Negrín diende zijn ontslag in waarop president Barrio niet hem benoemde tot formateur, maar José Giral die een kabinet formeerde zonder Negrín.

Juan Negrín, briljant wetenschapper, taalvirtuoos, overtuigd socialist en in de jaren 1937 - 1939 premier van de Tweede Spaanse Republiek.

Een aantal communistische legereenheden loyaal aan Negrín vielen op 7 maart het centrum van Madrid binnen.

De nationalisten rukten op richting Barcelona en op 22 januari gaf premier Negrín het bevel aan regering en ministeries de stad te verlaten.

Eind 1938 begon er in Madrid verzet te groeien tegen het optreden van Negrín en de communisten.

Negrín bleef premier tot vlak voor het einde van de Burgeroorlog.

Orlov diste hetzelfde verhaal op wat Ortega aan Zugazagoitia vertelde, waarop Negrín antwoordde dat hij niet in staat was dit te beoordelen, maar dat het te mooi was om waar te zijn.

Toen de minister van Binnenlandse Zaken niet direct antwoord gaf, wees Negrín de communisten erop dat het ontslag van Ortega niet bedoeld was als een aanval op de communistische partij (de PCE ofwel Partido Comunista de España).

Wel had Negrín al snel spijt van deze benoeming omdat Ortega in zijn ogen niet goed functioneerde en een ontslag hing in de lucht.

Door franquisten is Negrín altijd afgeschilderd als een zetbaas van de communisten, maar in werkelijkheid was hij een van de meest onafhankelijke politici van zijn tijd.

Eenmaal in Londen presenteerde Negrín zich als wettig premier van de Spaanse regering in ballingschap, vergelijkbaar met de positie van de uitgeweken Nederlandse regering.

In het voorjaar van 1938 kwam Negrín in botsing met Prieto, de minister van Oorlog in zijn kabinet.

Maar dat gebeurde niet en Negrín raakte in een isolement ook al omdat de Sovjet Unie zijn belangstelling voor de Spaanse kwestie begon te verliezen en Stalin wel iets anders aan zijn hoofd had.

Maar het kabinet van Negrín werd door de regering Churchill niet erkend als regering in ballingschap.

Maar ondanks deze druk en roddel wees Groot-Brittannië Negrín niet uit en behandelde hem als vrij man.

Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 werden tal van academici opgeroepen in militaire dienst en nam Negrín veelvuldig waar als hoogleraar.

Negrín sprak vloeiend Engels, Duits en Frans, beheerste Italiaans en Russisch op niveau en maakte zich ook het Hongaars eigen.

Negrín stond bekend om zijn werklust en zijn gedrevenheid, maar in de begeleiding van zijn studenten schoot hij wel eens tekort.

Negrín verklaarde niets te zien in deze vorm van linkse daadkracht die hij riskant en infantiel noemde.