Nelsons

Dirigent Andris Nelsons De Letse dirigent Andris Nelsons kent de kracht van muziek: hij zag als kind hoe de Baltische staten zich loszongen uit de Sovjet-dictatuur.

Na Nelsons dood in 2013 legde haar stem weer gewicht in de schaal.

Zeur Lewis zou garen kunnen spinnen bij het accepteren van Nelsons excuses en met hem in gesprek gaan, op de paddock.

De kandidaat die gold als wenskandidaat van een groot deel van de musici is de Let Andris Nelsons.

Maar met Rachmaninoffs – zo’n stuk dat je meesleurt langs de rafelranden van de ziel: piekerige krochten én dansante pieken – wist Nelsons de sfeer te kantelen.

Nelsons heeft wat het orkest nodig heeft: hij is jong maar ervaren, bedreven in een breed repertoire én hij bezit de juiste mix van visie, perfectionisme en een gunnend, vrij leiderschap.

Toch zag je ook dat zowel het orkest als Nelsons genoten van de uitvoering – en sloeg die energie ook over.

Was het dan een concert zonder bedenkingen, een luisterervaring die je ervan doordrong dat Nelsons inderdaad de droomkandidaat is?

Eén brigade van Buells leger, de brigade onder leiding van kolonel Jacob Ammen die deel uitmaakte van Bull Nelsons divisie was net op tijd om de rivier over te geraken en de linkerflank te versterken.

Het blijkt een jongetje te zijn dat ooit om het leven is gekomen door toedoen van Nelsons pestgedrag.

Hij speelde onder meer op Nelsons hitplaat "Garden Party".

Homage to Humanity is een vervolg op Nelsons eerdere werk, maar onderscheidt zich ogenschijnlijk van zijn vorige project door een meer geïntegreerde rol van de subjecten van de foto’s.

Na de Eerste Wereldoorlog werden Nelsons opvattingen in toenemende mate militant, zonder dat hij echter de theoretische grondslag van zijn werk losliet.

Nelsons was van 2009 tot 2018 getrouwd met de Letse sopraan Kristine Opolais.

Ondanks Nelsons vroegtijdige veroudering (hij had zijn tanden verloren, miste een arm) werd hij door Emma aanbeden.

Wat later verhuisde ook Nelsons echtgenote, Helen, naar Californië.

Andris Nelsons is leider van twee wereldberoemde orkesten.

Nelsons’ reputatie als Sjostakovitsj-interpreet kon niet worden getoetst, maar het publiek kreeg er een enerverende verrassing voor in de plaats.

Nelsons vloot wachtte de numeriek sterkere vijand op en wist, goed gebruik makend van de heersende wind, de Frans-Spaanse zeemacht vrijwel te vernietigen.

Nog even los van de vraag of Nelsons de ideale Beethovendirigent is: hier werd een buitengewone prestatie geleverd.